На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Хаціна» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Фантастика, Боевая фантастика. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Хаціна

Дата выхода
05 июня 2022
🔍 Загляните за кулисы "Хаціна" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Хаціна" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Дмитрий Максимович Акулич) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Апошнія гады маладога хлопца Алеся былі занадта складаныя. Пасля страты мамы, бясследна знікае яго бацька. Затым, распадаецца яго шлюб і хлопец застаецца ў адзіноце. Ён вяртаецца ў сямейную хаціну, дзе жыў яго бацька да знікнення, дзе раней, па нейкіх невядомых прычынах таксама бясследна знік яго дзядуля. Пагрузіўшыся ў адчай, Алесь вырашае знесці хаціну і пакінуць гэтае сумнае месца. Але калі малады чалавек пачынае выносіць мэблю, унутры хаціны ён знаходзіць падказкі – знаходзіць прычыну знікнення бацькі. Гэта кардынальна змяніла яго планы і цяпер, замест таго, каб разбурыць хаціну, ён адпраўляецца на пошукі роднага чалавека. Пасля чаго, Алесь трапляе ў розныя заблытаныя, дзіўныя, страшныя сітуацыі, якія падобныя на жудасныя сны. Ці зможа ён справіцца з шаленствам новых адкрыццяў? Ці зможа Алесь адшукаць таго, каго шукае?
📚 Читайте "Хаціна" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Хаціна", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
– хутка прамармытаy Зуйко, папраyляючы вiнтоyку.
– Тады чаго ты глядзiш на мяне? Забыyся, хто y нас медык? Траyнiк! Вось жа ён сядзiць! – сурова вымавiy лейтэнант Сядоy, а затым раздражнёна звярнуyся да Алеся. – Эй, аглух, цi што? Уставай i выконвай загад! Рассеyся ён!..
Моцны характар лейтэнанта не раз гартаваyся y баi. Яго стрыманасць i yпартасць не раз ратавалi многiх юных салдат, такiх, як Агуркоy. За yвесь час службы Сядоy так i не пачуy падзякi ад генералаy за яго гераiчныя yчынкi. Ад гэтага ён не пакорлiва адчуваy злосць, лiчыy, што з iм паступаюць несправядлiва.
Пасля цвёрдых эмацыйных слоy лейтэнанта Сядова Алесь неахвотна yстаy з крэсла. Ён стомлена, не адводзячы вачэй ад лейтэнанта, працягваy думаць пра сваё. Алесь некалькi секунд памаyчаy, потым не паверыyшы словам старэйшага па званнi, абыякава спытаy:
– Хто, я?
– Не, Агуркоy! Ну, вядома ж, ты…збярыся yжо Траyнiк! Хутчэй наверх! Не чуy цi што, лекар патрэбен! – з больш павышаным тонам у голасе адказаy Сядоy.
Лейтэнант чужа i з прывiдам паглядзеy на радавога. І Алесь, бачачы варожы твар лейтэнанта, не стаy пярэчыць яму.
– Слухаюся! – выразна сказаy ён.
Алесь хутка пабег услед за радавым Зуйко да лесвiцы.
У вялiзным пакоi першага паверха засталося трое салдат.
– Агуркоy!? – запальчыва, але не гучна звярнуyся лейтэнант да маладога. – Працягвай несцi службу. Сачы, што адбываецца за вокнамi. – з прыкрасцю y галаве i са звычкай аддаваць загады, вымавiy Сядоy. – Не салдаты, а нейкiя дзецi…
– Цалкам так… – сказаy Мельнiк, адыходзячы да крэсла, на якiм сядзеy Алесь.
Лейтэнант злосна пакруцiy галавой, выцер вусы i вярнуyся да Мельнiка. А той, сеyшы на крэсла, адразу ж вырашыy змянiць напружаную атмасферу yнутры лейтэнанта.
– Ну, расказвай, дзе цябе насiла,…як дабiраyся сюды? – ахвотна завёy размову Леанiд. – Я вось, праз дзесяць цi пятнаццаць хвiлiн, адразу выйшаy на капiтана. Гляджу, а з iм ужо Зуйко…мабыць, побач прызямлiлiся.











