На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Хаціна» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Фантастика, Боевая фантастика. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Хаціна

Дата выхода
05 июня 2022
🔍 Загляните за кулисы "Хаціна" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Хаціна" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Дмитрий Максимович Акулич) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Апошнія гады маладога хлопца Алеся былі занадта складаныя. Пасля страты мамы, бясследна знікае яго бацька. Затым, распадаецца яго шлюб і хлопец застаецца ў адзіноце. Ён вяртаецца ў сямейную хаціну, дзе жыў яго бацька да знікнення, дзе раней, па нейкіх невядомых прычынах таксама бясследна знік яго дзядуля. Пагрузіўшыся ў адчай, Алесь вырашае знесці хаціну і пакінуць гэтае сумнае месца. Але калі малады чалавек пачынае выносіць мэблю, унутры хаціны ён знаходзіць падказкі – знаходзіць прычыну знікнення бацькі. Гэта кардынальна змяніла яго планы і цяпер, замест таго, каб разбурыць хаціну, ён адпраўляецца на пошукі роднага чалавека. Пасля чаго, Алесь трапляе ў розныя заблытаныя, дзіўныя, страшныя сітуацыі, якія падобныя на жудасныя сны. Ці зможа ён справіцца з шаленствам новых адкрыццяў? Ці зможа Алесь адшукаць таго, каго шукае?
📚 Читайте "Хаціна" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Хаціна", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Як толькi y будынак увайшлi незнаёмцы, якiя схавалi свае твары пад вялiкiмi чорнымi капюшонамi, Мельнiк тут жа перазарадзiy аyтамат i накiраваy яго на iх. Устаy у iх за спiной. Агуркоy i Зуйко хутка паказалiся гасцям, навялi на iх сваю зброю. Усе трое паказалi сваю колькасную перавагу.
– Стаяць! Нiякiх рэзкiх рухаy. Кiньце зброю! – злосна прамовiy Мельнiк.
– Гэта ты цi што? Леанiд? – пачуyся звонкi малады голас з-пад чорнага капюшона. – Пачакай ты. Гэта ж я… Сядоy! І радавы Траyнiк са мной.
– Павольна адкiнулi свае капюшоны i таксама павольна павярнулiся да мяне.
– Добра…
Двое салдат выканалi yсё, аб чым прасiy Мельнiк. Павярнулiся да яго.
– Вось гэта як! – з усмешкай, радасна выклiкнуy Леанiд. – Жывы, хлапчук.
Перад Мельнiкам стаяy цёмнавалосы трыццацiгадовы лейтэнант Сядоy. Чалавек з бледна-белай скурай, бяздоннымi сiнiмi вачыма i маленькiм носам. Хлопец быy сярэдняга росту, ён шырокай усмешкай расцягнуy свае тонкiя вусны, над якiмi павiслi рэдкiя цёмна-русыя вусы. Ён падышоy да сябра Мельнiка.
– Ты ж ведаеш, я раней цябе дакладна не памру, стары. – захоплена, з лёгкiм смехам, вымавiy Сядоy Мельнiку.
– Мы яшчэ паглядзiм. Я бачыy, як твае каленкi задрыжалi, калi я навёy на цябе аyтамат. – адказаy яму Леанiд.
– Ну не…твой дрыготкi голас i дрыгаценне лядашчых рук я адразу распазнаy…слых у мяне, як у маладога ваyка. – працягваy жартаваць лейтэнант Сядоy.
Двое затрашчалi языкамi. З-за размоy перасталi заyважаць iншых салдат, зусiм не думалi аб вайсковых абавязках.
А Агуркоy, седзячы пад акном, з панурым тварам слухаy iх размовы, а затым выпрастаy свае тонкiя ногi i апусцiy дула аyтамата yнiз.











