СИЁСАТШУНОСЛИК

Бу жараёнда сиёсат тушунчаси қандайдир этикавий мақсадларни амалга оширишнинг шакли сифатида таърифлана бошланди (масалан, “англаб етилган адолатга мувофиқ бошқариш ёки фаровонликни ривожлантириш” (Платон); ёки “рационал тафаккурлашни амалга ошириш” (Гегель); “жамиятдаги кучларнинг ижтимоий мувозанатини ўрнатиш ва жамиятнинг бир бутунлигини ушлаб туриш ёки айрим кишиларнинг бошқалар устидан ўз ҳукмронлигини сақлаш воситаси” (Дебре); “қадриятларни тақсимлаш шакли” (Ласвелл) ёки “умумий иродаларни амалга ошириш” (Руссо) ва ҳоказо50 .

Сиёсат ҳақида немис олими М.Вебер ҳам ўзига хос талқинларни амалга оширган. Унинг қуйидаги фикри сиёсатнинг моҳиятини очиб беришга ёрдам беради: “Шу тариқа, сиёсат атрофлича муҳокама қилганда, давлатлар ўртасидами, давлат ичидами, одамлар гуруҳлари ўртасидами, ҳокимиятда иштирок этишга интилиш ёки ҳокимиятни тақсимлашга таъсир кўрсатишга интилиш демакдир51 .

Р?нсониятнинг дастлабки ривожланиш даврида, СЏСЉРЅРё ҳали жамиятдаги турли манфаатларни кескин Р±РёСЂ-Р±РёСЂРёРіР° қарама-қарши Т›СћР№РёС€, ишлаб чиқаришда СћР·РёРЅРё СћР·Рё ташкил этиш, маҳсулотларни тақсимлаш механизмлари пайдо бўлмаган, РґРёРЅРёР№ ақидапарастлик, СѓСЂС„-одатлар РІР° С…СѓР»Т›РёР№ муносабатлар ТіСѓРєРјСЂРѕРЅ бўлган даврда кишилар СћР· манфаатларини Т›РѕРЅРґРёСЂРёС€ жараёнларини табиий ҳолатдан келиб чиқиб мувофиқлаштирган СЌРґРё.