Тасаввуф алломалари

* * *

Айтдилар:

– Бир гуруҳ кишилар сиз ҳақингизда бўлмағур сўзларни айтиб, айблаяптилар, нима дейсиз?

Яҳё Маъоз деди:

– Агар Аллоҳ мағфиратига эришсам, уларнинг айбларидан зиён кўрмайман. Агар Аллоҳ мағфиратидан мосуво бўлсам, уларнинг айбларидан ҳам баттарман.

* * *

Ўлимни бир товоққа солиб бозорда сотадиган бўлсалар, унга охиратни севадиганлар харидор бўлади, холос.

* * *

Уч хислат авлиёлар сифатидир. Ҳар бир ишда Аллоҳга эътиқод қилиш, яхши ва ёмон ишларни Аллоҳдан деб билиш, қазога рози бўлиш ва балога сабр қилишдир.

* * *

Сўрадилар:

– Солиҳ киши қандай бўлади?

Яҳё Маъоз деди:

– Бойларга насиҳат кўзи билан боқадиган, йўқсилларга шафқат кўзи билан назар соладиган, ҳеч кимга кибр кўзи билан қарамайдиган, фақир кишиларга мухлис ва эътиқодли одам солиҳ бандадир.

* * *

Аҳли дунё хизматини дунёпарастлар қиладилар.

* * *

Ҳар ким Аллоҳ билан бой бўлса, у доим йўқсилдир.

* * *

Сўрадилар:

– Ҳикмат ва донишмандлик илмига қандай эришилади?

Яҳё Маъоз деди:

– Дунё аҳлига насиҳат кўзи билан қараб, ҳеч кимга ҳасад қилмайдиган, аҳли аёлига шафқат ва меҳрибонлик билан боқадиган, дарвешларга тавозеъ ва иззат кўзи билан қарайдиган, ҳеч кимсага кибр кўзи билан боқмайдиган кишиларда ҳикмат ва донишмандлик мужассам бўлади.