Еśli by nie to, naprawdę byłbyś szczęśliwy. Techniki pracy z myśleniem

– mi się nie uda;

– próbowałem, próbowałam, nie udało się;

– nie mogę;

– nie potrafię;

– zbyt dużo;

– to niemożliwe;

– ja i tak wiem, że…;

– tak się nie robi, to źle;

– tego nie można zrobić;

– а nuż ja… (nieskończona lista);

– zbyt długo;

– zbyt szybko;

– to niedobrze, nie prawidłowo;

– zbyt dużo;

– zbyt mało;

– nie wiem, co robić;

– a co powiedzą inni, a jak mnie osądzą;

– niewystarczająco wiem, za mało mam doświadczenia, za mało praktykowałem, praktykowałam;

– nie urodziłem, urodziłam się w tej rodzinie, nie ten rząd, nie to kierownictwo;

– lub okłamywanie siebie, przecież to wszystko nie jest mi potrzebne; – nie byliśmy bogaci i nie mam jak zacząć;

– nie jestem godna, nie godny;

– nie jestem tak dobra, dobry;

– nie ode mnie to zależy;

– nie ma kto mi pomóc;

– nie mam sił, to nie na moje siły;

– nie mam inspiracji, brak fantazji;

– nie mam czasu;

– muszę robić coś innego;

– jestem zajęta, zajęty;

– sytuacja tak się złożyła;

– to oni są winni;

– nie mam na to pieniędzy;

– nie ma pracy albo nie ta praca;

– mało płacą;

– wszystko idzie na rodzinę;

– mam dzieci, męża, żonę, rodzinę;

– nie mam zasobów;

– brak możliwości;

– to jest złe;

– mam lenia;

– los taki;

– jestem już stara, stary;

– nie zmienię się;

– boję się, bo coś…;

– tak w ogóle to jestem dziewczynką, chłopczykiem;

– mogę stracić pracę, przyjaciół, rodzinę, autorytet i inne, najważniejsze to nie wybierać siebie i postawić na ostatnim miejscu;

I niekończące się rozmyślania, czego jeszcze nie mam i co mogę stracić…

Boimy się nawet rzucić palenie i objadanie się, pragnąc być zdrowym, które w żaden sposób się nie spełnia.

Nam ciągle czegoś brakuje, cały czas deprecjonujemy siebie, nie dlatego, że my tacy naprawdę jesteśmy, nie – to są nasze usprawiedliwienia, nasze iluzje. Jest nam tak łatwiej. Sami siebie okradamy, swoimi myślami.