Тоғыз ауыл

Елдің алды асқанда,

Көлденең-Шыңға басқанда;

Айтулы ердің тұқымы

Айла таппай сасқанда;

Қыз-келіншек, жас бала

Тұс-тұсына қашқанда –

Екі жүз елу шамасы

Жəуміт келіп ұрынған

Екінті мен ақшамда.

Жəуміт-жау келіп ұрынған,

Ұлды сүйреп тұлымнан,

Қызды сүйреп бұрымнан

Бар жаулығын қылынған.

Амал таппай дұшпанға,

Күйкеннен бергі мұрыннан

Көштің алды бұрылған.

Адыра қалған жер еді –

Ноғайлының, біз түгіл,

Жаңбыршының ұлы Телағыс,

Кешегі «Қырық таңбалы Қырымнан».

Төремұрат батырдың

Өлген жері сол екен –

Қарғыс оғы құрылған.

Тек шипалы жер екен,

Ойлап тұрсам бұл қоныс

Құтсыз екен бұрыннан…

Борқұдықтың қасында,

Байкүшіктің басында

Көтерді дұшпан іргені.

Көкалалы көп жылқы –

Ен жылқыны, елді алып,

Жидырды ноқта-сіргені,

Елдің алдын іздеді.

Көшіп еді ұмтылып

Елден бөлек ілгері,

Əнтек болды бұл жері –

Тоғыз ауыл ішінде

Кенжесары кеңпейіл,

Сүгірəлі атанған

Құрман-Таған бірге еді.

Ту ұстап, тұлпар мінбеді,

Ту, тұлпардан не пайда –

Күні бұрын болжалдап

Жау келерін білмеді,

Хабар ерте тимеді.

Болжамады ертеден,

Жетімді алды желкеден.

Ен жылқыны, кенді алды,

Қатарлап жиған теңді алды.

Ақ орданы аударып,

Аруларды алды теңсеген.

Əулием Бекет болғалы

Бұл секілді шулатып

Алған жоқ ед дұшпан еңседен.