Сайланма әсәрләр. 4 томда. Том 1

Ул аңа килүенең чын сәбәбен аңлатып тормады.

– Туйганчы дип, ә? – Фәйзелхак ышанмады. – Эчтеңме соң әле?

– Кая борылырга икән дип уйлап торам. Берәр шәбрәк җир әйтә алмыйсыңмы? Телевизордагы ишерәк…

– Тапмыйбызмы соң! Менә генә! – Фәйзелхак янәшәдәге биек бер йортның тәрәзәләренә ишарәләде.

– Ару гына күренә, – диде Шәймәрдән һәм, муенын каерып, бинаның тоташ пыяладан торган биек тәнендә суда йөзгән казлар шикелле чагылган болытлар көтүен күзәтеп торды. Кепкасы шапылдап асфальтка килеп төште. – Ярый соң, күрсәт, – диде ул, аны иелеп алгач.

Эчкә уздылар. Өстәлләр арасында түгәрәкләп калдырылган бер урында дәү таш, ә аның янына, ялтыратып буяп, тармаклы агач төбе куйганнар. Музыка уйнап тора. Фәйзелхак, иңбашын сикерткәләп, музыка көенә бармакларын шартлатып алды.

Ерак почмакка узып утырдылар.

– Шәһәр табигатьне сагына, – диде Шәймәрдән, таш белән төпкә күрсәтеп һәм өстәлгә йомарланып беткән акчалар чыгарып салды.

– Үпкәләтәсең, – диде Фәйзелхак. – Яшер. Бу киек бездә чылбырсыз тотыла. – Ул, иренен бүлтәйтеп, күкрәк кесәсенә сугып куйды.

Официант килеп җитте.

– Мул шаярасың син, – диде Шәймәрдән.

Фәйзелхак тезләрен кушырып утырды, балагыннан кызыл оегы күренде.

– У?ле һаман комбайндамы? – РґРёРї сорады СѓР».

– Шунда.

Р?ТЈ алдан РєРѕРЅСЊСЏРє китерделәр.