Сайланма әсәрләр. 4 томда. Том 1

У? тегермән ТЇР·Рµ, салам кибәненә кунаклаган җиреннән очып РєРёС‚У™СЂРіУ™ җыенган карт тилгәнне төсмерләтеп, инеш аръягындагы түбәнкерәк ТЇСЂ башында утыра РёРґРµ. Кайсыбер такталары какшаган, асылынып-асылынып тора – шул тилгәннең Т—РёР» тузгыткан йоннары төсле. Р”ТЇСЂС‚ канатының икесе генә калган РёРЅРґРµ; тегермән, яралы РєРѕС€ сыман, талгын җилдә канатлары белән РєРёСЃУ™Рє-РєРёСЃУ™Рє талпынгалап РєСѓСЏ Т»У™Рј аның бөтен С‚У™РЅРµ шыңгырдау белән тула.

Түбәдәге кешеләр купкан берничә тактаны аска төртеп төшерделәр.

– Сүтәргә тотындылар, – диде Каюм.

– Тотындылар, – дип килеште бабасы.

– Карт-карчыкларга утын итеп өләшергәдер.

– Матур тегермән.

– Матур. Аны минем бабайлар бурап салган иде.

– У-у! – Малай дәшми торды. – Тик анда күселәр күп, – диде ул беравыктан.

– Күп.

– Утрауда калгач, ул явызлар ачлыктан кырылачак!

– Күселәр һичкайчан ачтан үлми, улым.

Алар кайда да җайлаша! Үтә сизгер җанвар ул күсе: хәвеф килсә, – син күр дә мин күр.

– Сүтеләсен сизенеп, тегермәннән дә качканнардыр ин- де.

– Юк әле, шунда әле алар. Менә сүтсеннәр дә кирәкләрен бирербез. Югыйсә өерләре белән яңа авылга таралышырлар.

– Бабасы изүенең иң өске ялтыравык сәдәбен ычкындырып җибәрде. – Аларда минем үз үчем бар, – диде ул.

– Нинди үч?

– Сугыштан кайтып, тегермәнче булып торганда күрсәтте алар миңа күрмешне. Күпме ашлык, күпме он исраф иттеләр. Һич җиңәрлек булмады.