Сайланма әсәрләр: 4 томда. 2 том

Р?СЃУ™РЅ-сау кайтып җиттек, Газизә, – РґРёРї, Сафиулла Габдулланы аркасыннан алгарак СЌС‚У™СЂРґРµ. – Күреш, Габдуллаҗан. Бу апаең Газизә була.

Габдулланың күңеле күтәрелеп китте. Аның көр тавыш белән:

– Таныдым, таныдым! Нихәл, апай? – дигән шат тавышы аңа иелгән һәм кочаклап алган, аркасыннан кагып сөйгән хатынның кочагында күмелеп калды.

– Р? наным… Т®СЃРєУ™РЅСЃРµТЈ, сөбханалла! – РґРёРґРµ Газизә, аны ТЇР±У™-ТЇР±У™. – РЎРёРЅРµ СЃРѕТЈРіС‹ күргәнемә РєТЇРїРјРµ инде… РёРєРµ ел, – РґРёРї, СѓР» еламсырап алды. – Кырлай белән Казандагы туган-тумача РЅРё хәлләрдә калды?

– Шөкер генә, апай, шөкер генә, – дип, малай Газизәнең кочагыннан тарсынып чыкты.

– Р?-Рё, наным… – РґРёРї СЃСѓР·РґС‹ Газизә, аның саен РЅРё елмаерга, РЅРё еларга белмәстән. Шулай РґР° куанычына караганда Габдулла энесенең РґУ™, ТЇР·Рµ кебек, чит-СЏС‚ Т—РёСЂР»У™СЂРіУ™ китерелүенә ачынуы басарак төште, елыйсы РєРёР»У™ РёРґРµ.

Сафиулла, аның аркасына сак кына кагылып:

– Куанырга кирәк, Газизә сеңел, – дип юаткан булды, тик, үзенең дә күңеле тулып бугай, башкача сүзе булмаганга: – Юл өстендә тормыйк инде, – дип өстәде.

Газизә малайның әрҗәсен үзенә алмакчы иде дә, Габдулла бирмәде, үзе күтәреп китте.

– Авыр түгелме соң? – дип сорады Газизә.

– Юк, – диде Габдулла. – Укуы гына авыр ул.

– Ни соң анда синең?

– Укыган вә укыр сабаклары, – диде Сафиулла.