Изхор

Дўстмуҳаммад СћР·РёРЅРёРЅРі оригинал услуби, Ғарб РІР° Шарқ прозасининг юксак идеаллари РІР° бадиий синтезини ифода этган «Кўз қорачиғидаги СѓР№В», «Маҳзуна», «Жажман», В«Р?Р±РЅ Муғанний», «Жимжитхонага йўл», «Жим ўтирган одам», В«ТљРёС‡Т›РёСЂРёТ›В» каби Ўттизга СЏТ›РёРЅ ҳикоялари билан кенг адабий жамоатчиликка танилди.

Ёзувчининг кўпчилик ҳикояларида ғайриоддий образ ва воқеалар тасвири етакчилик қилади. Жумладан, «Жажман» ҳикоясида Жажман деб номланувчи жинси, тури номаълум махлуқнинг бозор аҳли юрагига солган ваҳимаси, шу воқеа билан боғлиқ шов-шувли воқеалар ҳикоянинг асосий сюжетини ташкил этади. Асарда тасвирланган бозор – шайтоний нафс рамзи, Зардушт бобо – имон-эътиқод рамзи бўлса, Оломон – жоҳиллик рамзи. Хуллас, «Жажман» ҳикоясида Х.Дўстмуҳаммад Заратуштра (Зардушт бобо) билан, зардуштийлик фалсафаси билан боғлиқ диний мифологик сюжет ва образдан унумли фойдаланиб, асарда рамзий бадиий образ яратишга муваффақ бўлган. Адибнинг «Жимжитхонага йўл» ҳикояси эса италиялик ёзувчи Дино Буцаттининг «Етти қават» ҳикоясининг эркин таржимасига мазмунан ва шаклан ҳамоҳанг ўз ҳикоясини кетма-кетликда бериш билан яратилган. Адиб шарқлик Зоҳид Яқин ва ғарблик Дино Корте исмли ҳикоя қаҳрамонларининг руҳий аҳволини қаватма-қават кўчириш тасвири орқали икки қутб кишисининг ҳаёт ва ўлим муаммосига фалсафий-бадиий-эстетик ёндашувини ифодалайди.