Қуёш барибир чиқаверади

– O�zi buning nima keragi bor?

– Shunchaki bir gap-da, nima qilgan bo�lardingiz? Miyangizga kelgan birinchi fikrni ayting, har qanday ahmoqona bo�lsa ham aytavering.

– Bilmadim, – dedi Kon. – Endilikda, mashqini olib bo�lganimdan keyin, balki hammasidan ko�ra futbol o�ynagan bo�lardim.

– Men yanglishibman, – dedi Xarvi. – Bu tentaklik emas, shunchaki rivojlanishdan to�xtab qolish holati.

– Tilingiz juda biyron-da, Xarvi, – dedi Kon. – Axiyri bir kuni kelib kimdir basharangizga shapaloq tortib yubormasa, deb qo�rqaman.

Xarvi Stoun kulib qo�ydi.

– Shunaqa, deb o�ylaysizmi? Hech kim tarsaki tushirmaydi, xavotir bo�lmang. Chunki bundaylarga men tupuraman. Men bokschi emasman.

– Tupurolmay qolgan bo�lardingiz.

– Yo�q, tupurardim. Asosiy xatoingiz ham ana shunda. Sizning mulohazalaringiz nojo�ya.

– Men haqimda gapirishni bas qiling.

– Marhamat, – dedi Xarvi. – Sizga ham tupurdim. Siz men uchun hech kim emassiz.

– Bas qiling, Xarvi, – dedim men. – Yaxshisi, yana portveyn iching.

– Yo�q, – dedi u. – Biror joyga borib ovqatlanaman. Yana ko�risharmiz, Jeyk.

U o�rnidan turib ko�chaga chiqdi. Pakanagina, semiz Xarvining mashinalar orasidan shoshilmay yurib, toshko�chani kesib o�tayotganiga qarab turdim.

– Nuqul jig�imga tegaveradi, – dedi Kon. – Uni hecham yoqtirmayman.

– Menga esa yoqadi, – dedim men. – Hatto uni yaxshi ko�raman. Undan xafa bo�lmaslik kerak.

– Bilaman, – dedi Kon. – Shunchaki, u asabimni qo�zg�ataveradi.

– Bugun ishladingizmi?

– Yo�q. Bugun hech yopishmadi. Hozir birinchi kitobimni yozganimdan ko�ra ko�p qiynalyapman. Hecham yurishmayapti.

Erta bahorda Amerikadan qaytib kelgan paytdagi qat’iy ishonchi endi yo�q edi. O�shanda u adabiyot sohasida talanti borligiga shubha qilmasdi, faqat sarguzashtli hayotga tashnaligi xumor qilib Robertni qiynardi. Endi bu ishonch qolmagandi.

Bir paytlari Robert Konning ichki dunyosini aniq bilish menga mumkin emasdek tuyilgandi. Gap shundaki, u Bretni sevib qolmasidan oldin, o�zini boshqa odamlardan farqlaydigan birorta fazilati haqida hech qachon gapirmagandi. U mohirlik bilan tennis o�ynar, qaddi-qomati kelishgan, chaqqon edi, brij o�yinida ham yomon emasdi, nimasi bilandir talabani eslatardi. Katta davrada uning biror g�aroyib narsa haqida hikoya qilganini aslo eshitmaganman.