Кўҳинур

Бироқ уларни ҳар қадами рақиблар томонидан кузатилаётгандай, ҳар бир қоя, ҳар бир бута ортидан жосусона кўз қараб тургандай туюларди. Бир куни Бўлон довонидан ошиб ўтгач, улар ўрмон чеккасидаги бир воҳага келиб тўхтадилар. Қуёш бот-ган. Подшоҳ хуфтон намозини ўқиб бўлиб чодирда Байрамбек ва бошқа беклар билан суҳбатлашиб ўтирган эди.

Кутилмаганда соқчининг машъаласи ёруғида қандайдир одам сояси пайдо бўлди. У илгари Ҳумоюн қўшинида жанг қилган даштий ўзбак аскарларидан бўлиб, подшоҳга содиқлик руҳи унда ҳануз сақланиб қолган экан. Ўзининг тинч мақсадда келганини исботлаш учун у қиличини ерга қўйиб, соқчига Ҳумоюн қароргоҳи хавф остида эканини маълум қилди. «Аскарий, – деди у – ҳозир Қандаҳорда Комрон мирзонинг вакили ҳисобланади. У Комрондан Ҳумоюнни ва унинг ҳамроҳларини қўлга олиш ва қамоққа ташлаш ҳақида буйруқ олган. Шу боис ҳам сизлар Бўлон довонидан ошиб ўтганингиздан буён ортингиздан айғоқчилар қўйилган. Аскарийнинг одамлари Ҳумоюн қароргоҳини ўраб олиш ва уларни ҳибс этиш учун қоронғи тушишини кутиб турибдилар».

Қароргоҳни кўчириш ва ҳамроҳларини ўрнидан қўзғатиш учун вақт етарли эмас эди.

Бу қарор жуда қийинчилик билан қабул қилинган бўлса-да, у қувғинда бирга бўлган ҳамроҳларининг баъзиларини, шунингдек, гўдак ўғли Акбарни ҳам шу ерда қолдиришга қарор қилди.