Катта хонадон 2

– Эшитганларимга кўра, – иккиланган каби фикрини айтди Нуриддин, – қон босими жуда баланд беморларда рўй беради бунақа ҳолат. Онамда қон босими ҳамиша паст юрарди.

– Пастлигиям яхши эмас, ака, тана, аъзолар шунга мослашади. Босим сал кўтарилиши билан вужуд – организм қийин аҳволга тушади, гоҳида чидай олмайди.

Холамда босим кескин кўтарилган. Бунақа босимни у кишида аввал кузатганим йўқ.

– Наҳотки ҳавонинг кескин ўзгариши шунчалар таъсир этган? Ёки… – Нуриддиннинг кўнглида яна ғалати шубҳалар қўзғалди…

5.В ТљРЋР ТљРЈР’

Суриштирув бўйича ҳаводаги тўс-тўполонлар, этни жунжиктирувчи изғириннамо оқим ҳам Шамсия холага гўё ҳукмини ўтказолмаган: бировнинг қаттиқроқ нафасига акса урадиган нозик ниҳол эмаслигини, шаҳардан анча соғайиб қайтганини Онаизор намойиш этган – ҳар қачонгидан кўтаринкироқ кайфиятда бўлган.

– Ўша куни онамнинг даракларини эшитиб, кўришга келувчи ҳамсоялар, қариндош-уруғлар, таниш-билишлар шунчалар кўпайиб кетдики, ҳовлимиз тўйхонага айландими, деб ўйлабман, – кейинчалик эслади кенжа ука Фазлиддин. – Онамниям таниб бўлмай қолди.

Худди икки-уч йил бурунги онамга ўхшардилар. Ҳамма билан қучоқлашиб, ўпишиб кўришдилар. Тошкентдаю Бухорода ўтган кунларини роса мақтадилар.

– Балки… – укасининг сўзини кесди Нуриддин, – Карамгулнинг бирор қилиғи ёқмай, ранжигандирлар.