Катта хонадон 2

Ҳали тўрт ҳам бўлмабди. “Қизиқ, – ўзича ўйлади у, – мен одамлар учун, ўзимни кўрсатиш учун йиғлар эканманми? Йиғлашим ўзимнинг дардим, ўзимнинг фиғоним эмасми?”

– Энди гап бундай, балажоним, – Кайвони бош ўғилнинг тирсагидан тутди. – Урф-одатни қилмаса бўмайди.

– Ҳа, албатта, нимаики бўлса… – “уф” тортди у.

– Ман суриштирдим, келинлариздан биттаси ширчой қилибди. Р?чиб олинглар.

– Э, нималар деяпсиз, ҳозир ширчой ўтадими? – ҳозиргина вилоят марказидан етиб келган Ҳусниддин эътироз билдирди. – Онам бунақа аҳволда ётсалар-у, биз бемалол овқат еймизми, хола?

– Мани гапимга киринглар, сал қувват бўлмаса, судралиб қоласизлар.

Кайвони айтган гаплар таъсирида Нуриддин укаларига ўрнак бўлиши, уларни авайлаб, ҳа демай, бошланадиган “қиёмат қойим”да аҳволлари танглашмаслиги зарурлигини ҳис этдию:

– Ўзимизни мажбурлашга тўғри келади, қани юринглар, – дея олдинга тушди.

– Менга ҳеч нима керак эмас, – йиғламсираб деди Ҳилола. Опаси Ҳусния ҳам унга қўшилди.

9. КЕЛР?РќРќР?РќР“ ЙЎРР?Т’Р?

Нуриддин ёмон ният қилишдан сақланиб, ўзи билан таъзиябоп кийим – одатий тўн, белбоғу дўппи олиб келмаган эди. Озода ҳам бунга журъат этмаган. У аллақаёқдан бу либосларни топиб келиб, эрини кийинтирди.