Сайланма әсәрләр. 1 т. / Избранные произведения. Том 1

Бракка чыккан полиэтиленнарны кабат эшкәртеп, алардан РЅРёР»У™СЂ генә эшләп булмый: төрле пакетлар, пластик савыт-сабалар, төзелеш материаллары… – РђРЅС‹ТЈ сөмсере коела төште. – У?йбернең кадерен белмиләр.

Ачуы кабара төшкән РљУ™СЂРёРјУ™ гаҗәпләнеп башын чайкады, Т»У™Рј аның колак алкалары РґР°, РіТЇСЏ У?сгатькә РєРёСЃУ™С‚ТЇ ясарга теләгәндәй, биеп-биеп алды.

– Син үз кадереңне бел, – диде ул, – хыялый булма, саулыгыңны сакла… Үз эшеңне бел дә йөр, тәкъдимнәрең булса язып керт. Кем чүплеккә барып йөри инде? Булмаганны…

Тынып СѓР№РіР° калган У?сгать шулчак чүплектә низаг чыкканын РґР° яшермәде.

– Анда чүплектә әздән генә конфликт булмый калды әле, – диде.

Кәримә, сагая калып, шунда ук сорады:

– Нинди конфликт? Кемнәр белән?

У?сгать, уңайсызланып, сынын турайта төште. Үзенә текәлгән хатыны карашыннан читенсенде.

– Шунда, – дип дәвам итте ул, – бушатылган полиэтиленнарның урынын билгеләп йөргәндә, ике ир килеп чыкты.

Берсе киң җилкәле таза гына, икенчесе чандыррак, йөзе кара көйгән, усал карашлы. Болар чүплек «хуҗа»лары булып чыкты. Кемнәрдер тарафыннан ул чүплек дигәннәренә кадәр бүленгән икән.

Кәримәнең сабырлыгы төкәнде.

– Шуннан нәрсә булды? – диде ул.

– Тегеләр миңа: «Нишләп йөрисең монда?» – дип бәйләнделәр. Ник килгәнемне әйткән идем, тазасы, кабартма битлесе, башта авызын җәеп, кычкырып көлде. Аннары миңа җикеренде: «Мужик! Йөрмә монда, ди.