Шерлок Холмс ва доктор Уотсоннинг саргузаштлари

Ана ўша қутича, стол устида.

– Худди ўша! У ҳозир чўнтагимда ғойиб бўлади. Шундай қилиб, бу ерда ҳеч қандай далилий ашё қолмайди. Шундай қилиб, Холмс, сиз энди бутун ҳақиқатни биласиз ва мен сизни ўлдирганим ҳақидаги маълумотни нариги дунёга олиб кетасиз. Сиз Виктор Сэвеж ҳақида кўп маълумотга эгасиз ва шунинг учун ҳам унинг куни сизнинг бошингизга тушди.

Сиз яқин орада ўласиз, Холмс. Мен шу ерда ўтириб сизнинг ўлаётганингизни томоша қиламан. Холмснинг овози жуда пасайиб, шивирларди.

– Нима? – деб сўради Смит. – Газнинг оловини кўтарайми? Нима бало, кўзингиз олди қоронғилашяптими? Мен жон талвасангизни кўриш учун, оловни албатта ўзим кўтараман.

– У уйни кесиб ўтиб дераза ёнида турган плитага қўл узатди ва шу заҳотиёқ хона ёришиб кетди. – Балки яна бирор хизмат керакдир, тортинманг, ўлимингиз олдидан айтаверинг, азизим!

– Папирос билан гугурт!

Мен хурсанд бўлганимдан бақириб юборишимга сал қолди.

Бир оз ҳорғин бўлса-да, аммо Холмс ўзининг табиий, мен яхши билган овозида гапирди. Чуқур сукунат чўкди, Кэлвертон Смит ажабланиб Холмсга тикилиб қолганини сезиб турибман.

– Буни қандай тушунмоқ керак? – деб совуқ ва қатъий оҳангда сўради у.

– Ролни яхши ўйнаш учун, – жавоб берди Холмс, – уни ҳаётга сингдириб юбориш керак. Сиз менга бир стакан сув бергунингизча уч кун ва уч кеча на овқат едим, на сув ичдим. Чин сўзим.