Шигырьләр / Стихи (на татарском языке)

Күп иде мине дошман табалаган,

Чыгарган төрле үсәк[391 - Үсәк – гайбәт.], җала җаман;

«Җук, дигән, хакка зәуаль» бер мәкаль бар,

Хакъ әсәде – бер Ходаем аралаган[392 - «Дөреслекнең ахыры юк» дигән мәкаль бар,Дөреслек арысланы – Ходаем аралаган.].

Мәгънәләп инде әйтәем, кара маган[393 - Маган – миңа.

Лаикъсыз яхшы сүзгә карамаган,

Язылды кайгы менән, гайб итмәңез, —

Каскырлар[394 - Каскырлар – бүреләр.] йөрәгемдә җаралаган.

Күтәрмәйсез туры айтканды[395 - Айтканды – әйткәнне.], надан адәм,

Борынгы рәсем[396 - Рәсем – гадәт, йола.] калган заманадан:

Дошманга пәйгамбәр дә ярамаган,

Сары май эт карнына онамаган[397 - Онамау – килешмәү.

Һауалы – бу заманда караламан[398 - Караламан – гади кешеләр.],

Арасын кара чикмән

аралаган;

Тередә күнбәйде икән[399 - Күнбәйде икән – күмми икән.] кара надан,

Заң[400 - Заң – закон (дөньяви, политик закон).

Кылганы бер Ходайга ярамаган,

Пәйгамбәр сөйләгәнен каламаган[401 - Каламаган – кабул итмәгән.],

Йорт бозган үсәкчеләр ярамаган,

Җылкыны кырчаңгыдай алалаган[402 - Алалау – аралап сайлап алу.]

;

Адәмдә үсәк менән җала җаман,

Чебендә – чага торган ара[403 - Ара – шөпшә.

Сөйләсә, сөйләй бирсен кара таган,

Кусылмас ак маралга[404 - Ак марал – затлы марал.] кара кабан;

Карамас гыйлем кадрен кара надан,

Кара эт тә пәйгамбәргә абалаган[405 - Абалау – һаулап, чәбәләп өрү.