На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Райымбек! Райымбек!» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Зарубежная литература, Зарубежная поэзия. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Райымбек! Райымбек!

Автор
Дата выхода
22 января 2017
📚 Читайте "Райымбек! Райымбек!" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Райымбек! Райымбек!", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Сенде сұмдық сыр бар, далам…
Қан сасыған далаға қарайды да,
Қуған боп жүр құзғынды Қабай жырау:
– Пəруəрдігер, неғылған сұмдық еді!
Өңім бе, əлде түсім бе, қалай мынау?!
Боздақтардың даланы бояп қаны,
Құзғындар да əнеки тояттады…
Өңім болса, Тəңірім, тарт жанымды,
Түсім болса, ұйқыңнан оятпағын?
Оятпағын, мəңгілік оятпағын?!
О, Тəңірім! Неғылған шаққа айналды?!
Бір өзіңе жалынып, жақ байланды,
Түнің тұтып, ақ таңың атпай қалды,
He қылығы жұртымның жақпай қалды
Көлім кеуіп, өзенім ақпай қалды,
Рћ, РўЙ™ТЈС–СЂС–Рј!
Неғылған шаққа айналды?!
Қаусаттың-ау іргемді қара жауым,
Қан боп ақсын басыңа қара жауын!
Қатын, қызың күң болып əр есікте,
Құл боп өтсін мəңгілік балаларың!
Ордаң опат, айырыл елдігіңнен,
Босамасын басың бір шерлі күннен,
Тоз-тоз болып ұрпағың əр қияңда,
Билігіңнен айырыл, теңдігіңнен!
…Байқап еді өліктің қозғап бəрін,
Бəрі де өлік, бірі де сөз қатпады.
Қабай-жырау басы ауған жаққа кетті,
Құзғындарға қалдырып боздақтарын!..
Кете барған, артына бұрылмаған,
Аят оқып, ішінен сыбырлаған.
Қозыкөш жер қырғыннан ұзағанда,
Құлын-дауыс естілді шырылдаған.
Аппақ нұрын жинап ап, тауға келіп,
Күн де батып барады қанға бөгіп,
– О, Жасаған, кімдікі əлгі дауыс.
Тірілді ме артымда қалған өлік!?
Жетім қалған құлындай құлдыраған,
Көз ұшында бір қара бұлдыраған.







