На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «На дняпроўскім лузе» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Серьезное чтение, Современная проза, Современная зарубежная литература. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
На дняпроўскім лузе

Автор
Дата выхода
26 февраля 2019
🔍 Загляните за кулисы "На дняпроўскім лузе" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "На дняпроўскім лузе" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции () и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Описание книги
У кнігу празаіка Міхася Слівы ўвайшлі апавяданні, навелы, гумарэскі, мініяцюры. Асобны раздзел складаюць літаратуразнаўчыя і літаратурна-крытычныя артыкулы і рэцэнзіі на кнігі беларускіх пісьменнікаў. Большасць твораў прайшлі своеасаблівую апрабацыю – друкаваліся ў часопісах «Полымя», «Нёман», «Беларуская думка», «Вожык», «Вясёлка», у газетах «Літаратура і мастацтва», «Звязда», «Чырвоная змена», у калектыўных зборніках, альманахах.
Кніга, як чатырохгранны ізумруд, складаецца з чатырох раздзелаў, кожны з якіх будзе па-свойму цікавым.
📚 Читайте "На дняпроўскім лузе" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "На дняпроўскім лузе", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Тут жа знаходзiць тэрмiновую справу, i толькi яго бачыла! І зноy адна… Машына, дача. За букет кветак, за прыемную yсмешку аддала б усё гэта!»
«Якiм шчаслiвым я мог бы быць з ёю! – думаy мужчына. – Такiя добрыя, прыгожыя вочы не могуць быць у дрэннага чалавека. Як хочацца клопату, увагi, спагады, жаночай ласкi… А яе няма, бо y жонкi y галаве зусiм iншае. У яе, адчуваецца, гарыць сэрца па суседу, высокаму, стройнаму таксiсту. Яго амаль нiколi няма дома, але калi ён з’яyляецца y двары або калi жонка заyважыць яго праз акно, яна адразу мяняецца.
…Цягнiк, у якiм ехала жанчына, крануyся з месца i пачаy набiраць хуткасць. Крануyся i той, у якiм сядзеy мужчына. «Прыгожымi здаюцца заyсёды тыя караблi, якiя праходзяць мiма», – успомнiy ён нечыя словы i цяжка yздыхнуy.
Перасяленне
Разбудзiy яго тэлефонны званок.
Званок быy з працы. Сакратарка Света паведамiла, што патэлефанавалi з вобласцi, i яму, як галоyнаму архiтэктару, трэба ехаць узгаднiць дакументы.
– А намеснiк мой навошта! – усклiкнуy Максiм. – Скажыце Дзянiсу Пятровiчу, хай зоймецца. А я – у адпачынку, мяне – няма, шаноyная Святлана Іванаyна!
Даyно yжо ён марыy, што пойдзе y водпуск, зоймецца любiмай справай – маляваннем.
Белыя Берагi… Палюбiy Максiм гэтую вёсачку моцна. «Гэта таму, што ты мяне кахаеш», – жартавала Марына. «А ты мяне?» – задаваy ёй сустрэчнае пытанне Максiм. «О, калi б ты кахаy мяне так, як я – цябе, я была б самай шчаслiвай жанчынай на свеце!» – адказвала жонка.
Максiм паклаy трубку на апарат, задумаyся. Успомнiлася апошняя паездка y вёску…
– Глядзi, свежая магiлка! – усклiкнула Марына, паказваючы на край сцяжыны.
– Можа, памёр стары Макар з Цiхага Кута, – няпэyна адгукнуyся Максiм. Яны не былi y вёсцы yжо больш трох тыдняy, сёння прыехалi з горада i адразу завiталi на могiлкi, нiкога не сустрэyшы з вяскоyцаy.







