Кенесары – Наурызбай

Салатұғын алдыма

Бұғыбай басшы ер еді.

Əдіре қалғыр Алатау,

Асуға қиын жер еді.

Қамалын барып бұзайын,

Кенеке, жауап бер, – дейді, –

Отыз жігіт сайланып,

Қасыма менің ер, – дейді, –

Тау басына барған соң,

Ойынымды көр, – дейді.

Кене хан сонда сөйлейді: –

Дұшпаннан бітсін ар, – дейді.

Қолдағы өңшең батырдан

Іріктеп бəрін ал, – дейді. –

Көңілің шапса, Науанжан,

Ертерек сонда бар, – дейді. –

Екі-үш жүздей кісімен

Ойынды барып сал, – дейді.

Наурызбай тағы сөйледі:

– Алладан жəрдем күтейін,

Ата-бабам жар болса,

Бір мұратқа жетейін.

Былтырғы қылған азасын

Қырғыздың бүгін етейін.

Екі-үш жүз кісі көбірек,

Онша алып, тақсыр, не етейін.

Əскерден отыз батырды

Іріктеп алып кетейін.

Тəңірі қосса, қырғызға

Бір тамаша етейін.

Қиын жерде хандарға

Болады сүйеу қарашы.

Қысылған жерде əркімнің

Тəңірім болсын панасы.

Көп кісі қаптай шабуға

Арқаның бар ма даласы?!

Аз кісіге жақсы екен

Алатаудың арасы.

– Мақұл, –  дейді хан Кене

Наурызбайдың сөзіне.

Сол уақытта Науанның

Жан көрінбес көзіне.

Р?есі тілек қылған СЃРѕТЈ,

Береді рұқсат өзіне.

Қайтармады меселін

Ұмтылып тұрған кезіне.

Қауырсынды, қанатты,

Таудан үлкен талапты,

Ер көңілді, қалма! – деп,

Жұртқа салды санатты.

Қалың қолдан саралап,

Алады өңкей манапты,

Ерегескен соғыста

Тастан қайтпас болатты.