На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Новая Зямля: Куканія» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Фантастика, Научная фантастика. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Новая Зямля: Куканія

Автор
Дата выхода
28 октября 2021
🔍 Загляните за кулисы "Новая Зямля: Куканія" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Новая Зямля: Куканія" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Антось Уласенка) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Адзін. Бязь ежы, зброі і грошай. У тысячах вёрстаў ад дому. Пасярод дзікага неўтаймаванага кантынэнту. На плянэце, дзе жывуць адныя беларусы. Тут бы кожны спаняверыўся і злажыў рукі. Але ня Юргель Нязломак. Ён сьмела выпраўляецца на пошукі Вільні, рызыкуючы патрапіць у палон да касьмічных піратаў, і нават не здагадваецца, чым скончыцца ягонае падарожжа па Куканіі…
📚 Читайте "Новая Зямля: Куканія" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Новая Зямля: Куканія", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Гэта yсяго-ткi назва касьмiчнага карабля, на якiм нашыя продкi калiсь прыляцелi y Вiльню з-па-за зораy.
– Юргелю, – Яyнут паглядзеy на яго, як на дурненькага, – годзе чаyпсьцi лухту. Вернемся лепей да Аyцiмы. Што здарылася далей? Мяркую, на тым твае прыгоды ня скончылiся.
– Мне прыйшлося абысьцi yсю вёску, каб пераканацца, што нiдзе няма нi чыгункi, анi аэрабарлiны, анi якога iншага транспарту. Тады я вырашыy падначаваць у Аyцiме – мая памылка, – а справы рабiць з раньня. На беразе якраз знайшоyся заезны двор.
– «Leli kreklai», – уставiy Яyнут.
– Гаспадар недалiкатна адмовiy мне y прыёме i праявiy беспадстаyную агрэсiю на пустым месцы.
Яyнут узьняy брыво i выразна паглядзеy на яго.
– Наколькi я ведаю Бутыгейда, трэба добра пастарацца, каб яго yгнявiць.
– Мажлiва, я не разабраyся ва yсiх звычаях i забабонах i выказаy занадта яyную цiкаyнасьць да ягонае дачкi, – несхаць прызнаy Юргель. – Нельга выключаць падобную магчымасьць, хоць вiнавацiць мяне ну нiяк не выпадае. Вочы y дзевухны такога кшталту, што адвесьцi позiрк проста немагчыма, калi ты мяне разумееш.
– Твая праyда. Прырода запраyды надзялiла Аргелу выбiтнымi… гм-м-м… вачыма.
– І бацькам, няздольным сьцямiць, што такi дар няможна замыкаць у чатырох сьценах – iм трэба дзялiцца з кожным, хто прагне дакрануцца да прыгажосьцi.
– Брак Бутыгейдавага цяму летась адчуy на сваёй скуры Пясьцiла. Гэта i ёсьць здарэньне, па якiм мы больш не спыняемся y Аyцiме. Прыпускаю, Бутыгейд разглядае yласную дачку як прыкметную шыльду, на якую можна заглядацца, але не… гм-м-м… дакранацца да яе, як ты выказаyся.
– Не магу не заyважыць, што васпан зачаста гмыхаеш, як згадваеш жаночыя вабноты. Няyжо гэта сарамлiвасьць?
– Глупства, – гыркнуy Яyнут, але yзяy сябе y рукi, убачыyшы хiтрынку y Юргелевых вачох. – Як бы там нi было, Пясьцiлу пашэньцiла больш за тваё: Бутыгейд выштырыy яго адно пад ранак.
– Ага! Дык гэта яму я мушу падзякаваць за ласку, што мне yчынiлi y «Лелi крэклях». Уцякаy стуль як ад халеры.
– Яшчаркi завуцца жывойтамi. Яцьвягi iх гадуюць: аб’язджаюць i выкарыстоyваюць у гаспадарцы.
Яyнут з Юргелем пэyны час памаyчалi, гледзячы, як вуглi бралiся сiвiзной, i слухаючы смалiстае пастрэльваньне вагню.
– Такiм парадкам, я схiльны прыняць прапанову васпана.






