На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Новая Зямля: Куканія» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Фантастика, Научная фантастика. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Новая Зямля: Куканія

Автор
Дата выхода
28 октября 2021
🔍 Загляните за кулисы "Новая Зямля: Куканія" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Новая Зямля: Куканія" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Антось Уласенка) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Адзін. Бязь ежы, зброі і грошай. У тысячах вёрстаў ад дому. Пасярод дзікага неўтаймаванага кантынэнту. На плянэце, дзе жывуць адныя беларусы. Тут бы кожны спаняверыўся і злажыў рукі. Але ня Юргель Нязломак. Ён сьмела выпраўляецца на пошукі Вільні, рызыкуючы патрапіць у палон да касьмічных піратаў, і нават не здагадваецца, чым скончыцца ягонае падарожжа па Куканіі…
📚 Читайте "Новая Зямля: Куканія" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Новая Зямля: Куканія", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Зямля Чорнае Лопаyкi сталася мiж тым запраyдным кантынэнтам-вязьнiцай, дзе нашчадкi лотрыкаy зь «Вiтаyта» yтрымвалi i нагадоyвалi рабоy, час ад часу папаyняючы свой статак.
У адным Мiнгайла-Азярэвiч меy рацыю: плянэта загартавала сваiх насельнiкаy як мае быць. Калi б ён убачыy, чым абярнулася ягоная мара, дык жахнуyся б, як жахнулiся мы, калi прыляцелi y Куканiю.
З дакладу iнвэстыгатара Бартрама Ардо Першаму рэгiстратару Галяктычнага Рэгiстру
Зь Цёмналесься y Аyцiму
«Учора было yчора, а сёньня – гэта сёньня».
З такою думкаю Юргель адкiнуy прэч шкадаваньнi i вырашыy, што яму не застаецца нiчога, як адшукаць Вiльню. Ён разьмяy зацёклыя цяглiцы, зарыентаваyся, адкуль устае Лiлея, i пайшоy лесам у адваротны бок.
Новы дзень абяцаyся быць цёплым i ясным.
Смагу Юргель спатолiy бярозавiкам, а вось голад даймаy мацней i мацней. Ён усё шукаy, дзе б чаго пакласьцi на зуб, калi yбачыy на паляне цi то куст, цi то траву, што аплятала павалены камель. Шматлiкiя сьцяблiны падымалiся да роyню пасу i былi yшпiляныя белымi ягадамi.
«Чорт з голаду й мухi еy, – пастанавiyшы так, паклаy у рот ягадку. – І смак нiшто сабе».
Падсiлкаваyшыся, Юргель паyдня прадзiраyся скрозь густы падлесак. Неаднойчы яму прывялося скарыстацца клёпкаю ад паyбачэнку: адбiваyся ад зьвяроy, што нагадвалi пудзiлы з Трафейнага пакою Пана. Яны вiдавочна ня зналi людзей i сьмела падыходзiлi да яго наyсутыч – але, атрымаyшы па пысе, хутка yцякалi.
Па паyднi Юргель выйшаy на чысьцядзь, дзе раскiнулася прымiтыyная вёска з прысадзiстых хатаy, напалову закапаных у зямлю.
Угледзеyшы тубыльца, якi ня быy заняты справаю i йшоy сабе вулiцай, ловячы мух, Юргель падышоy i ветлiва павiтаyся:
– Дзень добры, гаспадару. Хай мой выгляд не падманвае вашэць. Я Юргель Нязломак, дыгнiтар вялiкакняскага двару y Вiльнi, блiзкi сябра паноy падкаморага i галоyнага iнстыгатара ды iншых дастойнiкаy, – ён з даверам сьцiшыy голас, – i yлюбёнец самое панi гетманавай.
Тубылец адно цыркнуy пад ногi.
– А таксама панi кухмiстравай.
Тубылец змоyчаy. Юргель быy нязвыклы да такога этыкету.
– А як вашэць завешся?
– Не вашэць – Кузьмар, – негасьцiнна прагучала y адказ.
– Злы лёс закiнуy мяне далёка ад дому, шаноyны Кузьмару, у ваш хлебасольны край.






