Бөбөктөр үчүн. Кыргыз эл жомоктору

– Мейли, мен т?ш?й?н, сен менден к?з??д? айырбай тургун, эгерде жаян чыкса ат, – деп мага жаасын берип, ?з? сууга кирди.

Мен жигиттин кыз экенин анык билип с?й?нг?н?мд?н жаяндын келерин унутуп коюптурмун, кызды жаян тартып кетсе болобу! Ошентип кызымдан ажырадым, ченде жок к?йд?м, быштым, бирок колумдан эмне келмекчи, к?ч?мд? ыйлоого чыгардым. Кыздын куржундагы алтыны жана боз жоргосу менен т?рт жагым кыбыла болуп, ушул даражага жетип, кадырлуу болдум.

Азап-тозоктон ажыраткан ошол кыз менен бирге олтуруп чай ичпегениме, бир сырдашып с?йл?шп?г?н?м? армандуумун, бул арманбы, жокпу? Арман, ай! – деп с?з?н аяктады.

УУРУ

?ч жерден ?ч ууру аттанып, бир жерден ?ч?? те? кезигишет. Бул уурулар с?зг? келип, бири- бири менен таанышышат. Биринчи ууру:

– Мен жанда жок уурумун- дейт.

Экинчи ууру:

– Мен жанда жок баатырмын- дейт.

?ч?нч? ууру:

– Мен жанда жок ченчимин. Мен отун бар деген жерде отун, суу бар деген жерде суу, эл бар деген жерде – эл бар, кыскасы бар деп айткандарымдын баары бар, баарын кара?гы, жарыкта болсун жазбай табам, – дейт.

Ошентип узак жол ж?р?ш?т. Ж?р?п отуруп, ж?р?п отуруп бир жерге келгенде ченчи жолдошторуна:

– Менин шакегимди алып атымдын басып кеткен изине к??мп кеткиле, кайта келиште жазбай табам, – дейт.

Баатыр менен ууру баягы шакекти ченчи айткандай жерге к??мп андан ары кетишти.

Ж?р?п отуруп, ж?р?п отуруп бир оокумда баатыр менен ченчи жанда жок ууруга:

– Сен уурулугум ашык дейси?, эмесе ?н?р??д? к?рс?т?п, хандын казнасынан аттын башындай алтын уурдап кел, – дешет.

Бир к?н? ууру т?н жарымында хандын казынасына кирмек болуп келе жатса, шаардын четинде бир кыз отуруптур. К?рс?, ал хандын кызы экен. Ат башындай алтынды алып бир жигит менен качмак болуптур. Ууру келер замат кыз:

– Ж?р, кеттик, – деп атка минип ж?н?ш?т.

Ж?р?п отуруп, ж?р?п отуруп ууру кыз менен баягы баатыр ченчиге келип:

– Ээ, баатырлар, ата казынасы кызбы, же алтынбы?

– Ата казынасы кыз, – деп жооп беришет.

Баягы ?ч?? кызды ээрчитип ж?р?п олтуруп бир жерге келгенде ченчи:

– Ой, баатыр, баягы шакекти менин атым басып калды, ала кой! – дейт.

– Калп айтпаса?чы, аты?дын бутунун астындагы шакекти кантип эле биле койду?? – дейт.

Ченчи:

– Аты?дан т?ш?п, батыраак кара, – дейт. Баатыр т?ш?п, изин караса, шакек жатат.

Баягылар бир жерге келгенде жаан жаайт. Ченчи менен ашкан ууру баатырга:

– Сен баатыр эмесси?би, м?рз?д?г? жыгачтарды алып кел, – дейт.