Пастэга

Нечакана мае вочы слепiць белае святло. Імгненне i я зноy пад мастом, а яшчэ праз iмгненне я бачу Алю. Дымны партал адразу ж зачынiyся i вакол зноy не было нiчога незвычайнага.

– Ну што? Як табе першы тур з Пастэга? – спытаy я гучна.

– Неверагодна! – выдыхнула Аля.

– Раскажы падрабязней!

– Спачатку я адчувала, як дым раз'ядае мне вочы, але дыскамфорт хутка прайшоy.

«Яна кажа прама як я».

– Я аказалася y сваёй школе. Як я зразумела, гэта быy дзявяты клас.

– Няyжо i табе прыйшлося закрываць старыя траyмы? Не ведаy, што ты была нейкай школьнай адшчапенкай.

– Я не была адшчапенкай. Я была дастаткова папулярная.

– Хм, дзiва тут няма. Што яшчэ можа чакаць прыгожую дзяyчынку, – сказаy я.

– У дзяyчынак таксама ёсць нутравiдавая канкурэнцыя, – Аля глядзела на мяне з лёгкiм дакорам. – Цi можаш ты не ведаць, раз ты ведаеш усё y гэтым сусвеце.

– Ну, мабыць, не yсё y сусвеце, – удакладнiy я. – Калi гаворка не пра сусвет гэтай кнiгi, вядома ж. Ну, а наконт канкурэнцыi y дзяyчынак магу сказаць, што фiзiчны гвалт у табары асоб жаночага полу распаyсюджаны менш.

Вядома, дзеyкi таксама б'юцца, i нават на рынгу. Але yсё ж гэта бывае нашмат радзей, чым у хлопчыкаy. І yсё роyна y большасцi жанчын паражнiна не толькi там, дзе прызначана прыродай, але i y мазгах. Зрэшты, тое дакладна i для большасцi мужчын.

– Зноyку гэтая мiзагiнiя… Ты yсё яшчэ хочаш даведацца, што са мной адбывалася, цi зноy будзеш размаyляць аб розных рэчах, прычым у гэтым сваiм саркастычным тоне? – спытала мая выдатная суразмоyнiца i страсянула валасамi.

– Ну не, мiзагiнiя тут адсутнiчае. Не схаваю, часам ёсць спакуса аб'явiць усiх баб пачварамi, але я разумна нагадваю сам сабе, што монстры не жанчыны y прыватнасьцi, а толькi yсе людзi y цэлым, такiм чынам, казаць трэба пра мiзантрапiю, а не мiзагiнiю. Ох, ну i, вядома ж, я хачу, – упэyнена распавёy я. – Раскажы, калi ласка.

– Дык вось, – Аля звонка пляснула сябе па сцёгнах. – Я сустрэла свайго першага кавалера. У тыя гады ён здаваyся мне цiкавым, такiм брутальным.

Я проста сутыкнулася з iм у калiдоры… школьным калiдоры. Наперадзе нас чакала шмат усяго…

– Першы сэксуальны досвед, – падказаy я.

– Так! Калi хочаш ведаць, – кiyнула Аля, прыпадняyшы броyку. – Але y вынiку ён кiнуy мяне дзеля сяброyкi!

– Лепшай сяброyкi? – спытаy я дзелавым тонам.

– Не, не лепшай, – адказала мая спадарожнiца.

– Ах, калi б яшчэ яна клiкалася лепшай, то сюжэт набыy бы проста чароyную банальнасць.