Шигырьләр / Стихи (на татарском языке)

Дигел анлара бу сүзне,

Бакып анлара дөз күзне[528 - Бакып анлара дөз күзне – аларга күзне туры төбәп.]:

«Ятыр катыңда кискәдәй,

Бирүбән тын ки мичкәдәй!»

Оялмасана, и җаный,

Дигел анлара сән аный;

Оялып хәсрәтә калсаң,

Разый ирмәс сәңа Алла.

Р?РєРµ мәгъшук бергә кушла –

Ефәк булып ки ишелә,

Кәлүб куйнына ки керсә,

Нәсыйб итеп, кушып Алла.

…………………………………………..

………………………………………….

Муафикъ кулларын салса,

Гүйә разый аңа Алла.

Кушылып [бу] ике җаный,

Ки белеп хөкме уганый[529 - Хөкме уганый – Ходаның хөкеме.

Ки мондан яхшысы къәный[530 - Къәный – кайда.]? –

Бу дорур ризаи Алла.

Бу икеләре гыйлем булса,

Белүб андай гамәл кыйлса,

Ки галимнең кулун алса, –

Булыр и һөдаи Алла[531 - Һөдаи Алла – Алланың тугры юлы.

Сүзем тотып ки ал гыйбрәт,

Ярин[532 - Ярин – киләчәктә, алда.] сәңа булыр рәхәт,

Бу эшләрдер сәңа гыйбрәт, –

Сәнеңчөндер җәннәти Мәүля[533 - Мәүля – хуҗа, ия; монда: Алла.].

Гыйлемдән ки йөз дүндермә,

Гыйлем чырагын сүндермә,

Аңа чытык йөзең вирмә, –

Разый булыр сәңа Алла…

Салур андин түбән башны,

Чытар йөзи, күзне-кашны,

Ачылып хатнына дәшми, –

Көлеп бакмак аңа къәный?

Каралык къәлбене[534 - Къәлбене – йөрәген, күкрәген, күңелен.