Шигырьләр / Стихи (на татарском языке)

] кыйлды дивана;

Җиһанга киләне вармы

Сәнеңдик матур кыз бала?!

Нәзъме Йосыф

Хакъ Тәгалә язып, әгәр сәне алсам,

Тәкъдир кыйлып, ки куйныңа керә калсам,

Ләбләреңдин сурып үбеп[132 - Ләбләреңдин сурып үбеп – иреннәреңнән суырып үбеп.] ләззәт алсам, –

Ул ләззәти гомерлеккә китәр имди.

Һилялә охшар[133 - Һилялә охшар – яңа туган айга охшар.] сәнең кашларың бар,

Йенҗүйә биңзәр[134 - Йенҗүйә биңзәр – энҗегә охшар.] сәнең дешләрең бар,

Гаҗәб зиба кара җефәк сачларең бар, –

Һич кемсәнә сәңа тиңдәш булмас имди!

Тулган айга охшар сәнең йөзләрең бар,

Бал-шикәрдин татлы сәнең сүзләрең бар,

Зөһрә йолдыз кебек сәнең күзләрең бар, –

Кыяфәтең фәрештәгә биңзәр имди.

Хакъ Тәгалә гашыйк кыйлды бәне сәңа,

Фазле берлә[н] үзе бирсен сәне бәңа;

Хөкме берлән бирер булса сәне бәңа, –

Бер Ходайда һич мохтаҗым калмас имди.

Бер Ходайдин бән сорыймын сәне даим,

Теләкләрне кабул кыйлсын бер Ходаем,

Сәнең өчен эреп сарка йөрәк маем, –

Фазле берлән[135 - Фазле берлән – рәхмәте, мәрхәмәте белән.

У?Р№Р° җаным, гайәт РєТЇСЂРєУ™Рј СЃУ™РЅРµТЈ Р№У©Р·РµТЈ,

Нәзар кыйлсам[136 - Нәзар кыйлсам – карасам.

Кичә-көндез телләремдә сәндер сүзем, –

Бер Ходаем сәне бәңа бирсен имди!

Хакъ Тәгалә язган микән сәне алырга,

Сәне алып, рәхәтләрдә бер калырга,

Р?РєРµ садрең өсләренә РєСѓР» салырга, –

Дөнья-ахирәт бергә булсак кәрәк имди.