Киһи биирдэ олорор

Томмот, Улахан уулуссаҕа киирэн, техникумнуурун дуу, дьиэлиирин дуу саараҥнаан турдаҕына, туман быыһыттан тиэтэйэн элэкэчийбит күлүк тахсан анньылынна. Суумка тротуар чигдитигэр түһэр тыаһа иһилиннэ.

– Һук! – диэбитинэн күлүк суумкаҕа төҥкөйдө.

– Кыыча! – уол күлүгү илиититтэн харбаата.

– Эн эбиккин дуу? – кыыс күллэ. – Мин хайа баҕайы суолу мэһэйдээн хороллон турарый диэн мөҥүттүбүтүм ээ.

– Бу ханна харбыаластыҥ?

– Балыыһаҕа.

– Тоҕо?

– Тыый, мин онно үлэлиибин ээ. Үһүс нэдиэлэм. Санитаркалыыбын. Ардыгар сиэстэрэҕэ көмөлөһөбүн.

Куорат үөрэҕин тэрилтэлэриттэн үгүс кыргыттар онно үлэлииллэр. Үөрэхтэрин кэнниттэн.

– Ноо! Эмчит эбиккин дии, билбэтэҕим.

– Оо, эмчит буолуом ыраах. Билиҥҥитэ ыраастыыбын, сууйабын, сотобун эрэ. Мин палаатабар үксэ кыаммат ыарыһахтар сыталлар. Хас да бааһырбыт кыһыл армеец баар.

Олору аһатабын, көрөбүн-харайабын.

Томмот кыаммат үөрэнээччилэр харчы эбинээри үөрэхтэрин кэнниттэн үлэлиир үгэстээхтэрин билэрэ. Кини ардыгар, тоҕоос түбэстэҕинэ, эмиэ үлэлиирэ. Кыыча, кыанар ыал кыыһа, аһыырыгар астаах, таҥнарыгар таҥастаах оҕо, ол ыарыһахтар кирдэрин-хохторун харчыга кыһаллан ыраастаабатаҕа чахчы.

Кини дьоҥҥо үтүөнү оҥордорбун, туох эмэ туһаны аҕалларбын диэн үлэлээн эрдэҕэ. Томмот кыыһы иһигэр улаханнык хайгыы санаата.

– Палаатабытыгар Чаҕаан диэн уол баар. Нам уола.