На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «На парозе раю» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Серьезное чтение, Современная проза, Современная зарубежная литература. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
На парозе раю

Автор
Дата выхода
26 февраля 2019
🔍 Загляните за кулисы "На парозе раю" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "На парозе раю" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Зінаіда Дудзюк) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Описание книги
Персанажы аповесцяў і апавяданняў новай кнігі Зінаіды Дудзюк перажываюць падзеі, якія цалкам мяняюць іх жыццё: Аляўціна («На парозе раю») паехала ў Германію на заробкі, каб дапамагчы сыну разлічыцца з пазыкаю, а ў выніку апынулася ў лагеры для бежанцаў; Клаўдзія («Рэванш») марыла пра сям’ю, а была вымушаная бараніць жаночую годнасць ад дамаганняў уплывовых залётнікаў; Зоя («Вольны палёт») страціла ўсё, апынулася на сметніку, але здолела стаць патрэбнай людзям… Трапляючы ў трагічныя сітуацыі, гераіні кнігі ўсведамляюць: усё тое, што з імі адбываецца, яны ствараюць уласнымі ўчынкамі.
📚 Читайте "На парозе раю" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "На парозе раю", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
– Я гатовы гэты груз да смерцi на руках насiць, – запэyнiy яе хлопец.
– Каму патрэбны такiя ахвяры? – засмяялася Юля.
– Ахвяраванне y гонар багiнi кахання, – цi жартам, цi yсёр’ёз адказаy хлопец.
– Адкуль вы ведаеце мой адрас?
– Я ж у мiлiцыi працую.
– Зразумела. Што ж, мне пара y маю вавiлонскую вежу, – сказала дзяyчына, кiваючы y бок дзевяцiпавярховага iнтэрната.
– Нiчога, у мяне ёсць магчымасць атрымаць службовую кватэру, трэба толькi ажанiцца.
– Нявеста yжо ёсць? – спытала Юля.
– Ёсць, з тае першай нашай сустрэчы…
– Не размею.
– Не yсё адразу, – усмiхнуyся Барыс. – Можа, пойдзем у кафэ пасядзiм? Цi вас правесцi дадому?
Юлi не спадабалася, што гэты хлапчук раптам уварваyся y яе жыццё i спрабуе распараджацца паводле свайго меркавання.
– Мяне дома чакаюць муж i дзецi, – схлусiла Юля.
– Не трэба выдумляць алiбi, Юлiя Максiмаyна. Я сабраy пра вас усю неабходную iнфармацыю. Сустрэча наша зусiм не выпадковая. Разумею, што для вас гэта нечакана. Але ж у мяне не было iншага выйсця.
Яна адчула сябе нiякавата, бо не мела звычкi хлусiць, а яшчэ таму, што гэты хлопец быy маладзейшы за яе.
– Давайце сустрэнемся заyтра yдзень, – прапанаваy ён.
– Чаму yдзень?
– У мяне заyтра выхадны. І пашпарт вазьмiце з сабою.
– Навошта?
– А што ж я буду правяраць, грамадзяначка?
– Вам абавязкова трэба нешта праверыць? – засмяялася Юля не столькi са свайго пытання, колькi з-за прыхаванага падтэксту.
– Абавязкова. Прафесiйнае захворванне, як вы заyважылi.
– Добра, але рыхтуйцеся y такiм разе расказаць i пра вясковае жыццё вашых бацькоy, i пра вашу мiлiцэйскую службу. Не буду ж я дарма час марнаваць.
– Усё, усё раскажу.
Яны дамовiлi аб месцы i часе спаткання. Барыс пацалаваy ёй руку на развiтанне.
Лiфтам Юля паднялася на сёмы паверх. Тут было шумна, у некага гарлапанiy тэлевiзар, гаманiлi дзецi, якiя звычна бавiлi час пасля садка на калiдоры. Юля прайшла y свой пакойчык. Есцi не хацелася, гарбата з пачастункамi y Клаyдзii Мiхайлаyны, пэyна, перабiла апетыт.
«Вось паскудны хлапчук, – падумала яна, – зусiм натхненне выбiy, перашкаджае працаваць. Даyно са мною такога не здаралася. Што ж будзе далей?»
4
Пасля вiзiту журналiсткi ноч у Клаyдзii Мiхайлаyны выдалася бяссонная. Нават рэладорм не дапамог.






