На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «На парозе раю» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Серьезное чтение, Современная проза, Современная зарубежная литература. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
На парозе раю

Автор
Дата выхода
26 февраля 2019
🔍 Загляните за кулисы "На парозе раю" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "На парозе раю" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Зінаіда Дудзюк) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Описание книги
Персанажы аповесцяў і апавяданняў новай кнігі Зінаіды Дудзюк перажываюць падзеі, якія цалкам мяняюць іх жыццё: Аляўціна («На парозе раю») паехала ў Германію на заробкі, каб дапамагчы сыну разлічыцца з пазыкаю, а ў выніку апынулася ў лагеры для бежанцаў; Клаўдзія («Рэванш») марыла пра сям’ю, а была вымушаная бараніць жаночую годнасць ад дамаганняў уплывовых залётнікаў; Зоя («Вольны палёт») страціла ўсё, апынулася на сметніку, але здолела стаць патрэбнай людзям… Трапляючы ў трагічныя сітуацыі, гераіні кнігі ўсведамляюць: усё тое, што з імі адбываецца, яны ствараюць уласнымі ўчынкамі.
📚 Читайте "На парозе раю" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "На парозе раю", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Вы такая прыгожая!
– Маладыя yсе прыгожыя, – паблажлiва адказала гаспадыня.
– Скажыце, вас бiлi на допытах?
– Не, не бiлi, але спаць не давалi.
– Як гэта?
– Уначы дапытвалi, а yдзень не дазвалялi класцiся на ложак.
– Як жа вы гэта вытрымалi? – са спачуваннем спытала Юля.
Жанчына апусцiла вочы, паyзiралася y змесцiва кубка i цiха прамовiла:
– Зрэшты, мне не было y чым прызнавацца. Я прыняла yмовы гульнi, згадзiлася з усiмi абвiнавачваннямi, падпiсала нейкiя паперы i мяне пакiнулi y спакоi да суда, на якiм прызначылi дзесяць гадоy пакарання, а потым завезлi y Сiбiр, у Бадайбо.
Клаyдзiя Мiхайлаyна паглядзела Юлi y вочы, нiбы правяраючы, цi прыняла тая на веру сказанае, i супакоiлася. Журналiстка, не выяyляючы нiякага недаверу, пачала нешта запiсваць у нататнiк, а потым спытала:
– Як вам там было?
– Цяжка, – уздыхнула старая. – Спачатку пасылалi на лесапавал. Маразы y сорак градусаy, або восеньская слота, або летняя спякота i гнюс – няма паратунку.
– За што ж вас пасадзiлi? – цiха прамовiла Юля сваё галоyнае пытанне.
– Вой, Юлечка, я i сама да гэтага часу не магу зразумець.
Юля адсунула свой кубак з недапiтаю гарбатай i пачала хуценька запiсваць. Настаy той момант, калi, як здалося журналiстцы, жанчына разгаварылася, цяпер заставалася толькi разумна ставiць пытанне за пытаннем.
– Вы y некага закахалiся?
– Так. Але ён аказаyся жанатым. І што я y iм знайшла? Проста ачмурэнне нейкае навалiлася. Цi мо iнстынкты мною кiравалi? Жонка y яго была раyнiвая. Мой лiст да яго перахапiла, напiсала на мяне данос куды трэба. Карацей, за yсё трэба плацiць, – развяла рукамi жанчына, на твары яе было напiсана пакаянне, як у грэшнiцы, якая шкадавала аб сваiм учынку.
– Разумею.






