На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «На парозе раю» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Серьезное чтение, Современная проза, Современная зарубежная литература. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
На парозе раю

Автор
Дата выхода
26 февраля 2019
🔍 Загляните за кулисы "На парозе раю" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "На парозе раю" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Зінаіда Дудзюк) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Описание книги
Персанажы аповесцяў і апавяданняў новай кнігі Зінаіды Дудзюк перажываюць падзеі, якія цалкам мяняюць іх жыццё: Аляўціна («На парозе раю») паехала ў Германію на заробкі, каб дапамагчы сыну разлічыцца з пазыкаю, а ў выніку апынулася ў лагеры для бежанцаў; Клаўдзія («Рэванш») марыла пра сям’ю, а была вымушаная бараніць жаночую годнасць ад дамаганняў уплывовых залётнікаў; Зоя («Вольны палёт») страціла ўсё, апынулася на сметніку, але здолела стаць патрэбнай людзям… Трапляючы ў трагічныя сітуацыі, гераіні кнігі ўсведамляюць: усё тое, што з імі адбываецца, яны ствараюць уласнымі ўчынкамі.
📚 Читайте "На парозе раю" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "На парозе раю", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Юля yвайшла y свой рэдакцыйны кабiнет, узяла падшыyку газет за леташнi год, разгарнула, убачыла нарыс пра Клаyдзiю Мiхайлаyну Мартынюк i спахапiлася: «Столькi часу прайшло, я нават нi разу не патэлефанавала ёй. Як яна?»
Юля дастала з шуфляды нататнiк, адшукала патрэбны нумар тэлефона, пазванiла, папрасiла паклiкаць Клаyдзiю Мiхайлаyну. Незанаёмы жаночы голас адказаy, што тут такая не жыве. Журналiстка звярнулася y гарадское даведачнае бюро, дзе ёй паведамiлi, што Мартынюк памерла. Гэта навiна растрывожыла, усхвалявала душу, пасеяла y сэрцы адчуванне вiны.
Юля зноy пайшла да рэдактара i папрасiла напiсаць заяву y абласное yпраyленне Камiтэтата дзяржаyнай бяспекi з просьбою дазволiць ёй пазнаёмiцца са справаю Клаyдзii Мiхайлаyны.
– Сёння не змагу, а заyтра падрыхтую гэты дакумент, – паабяцаy рэдактар. – Але ж для таго, каб працаваць у архiве, трэба шмат часу.
– Часу y мяне дастаткова. Вы ж ведаеце, я зноy адна.
– Нiчога, Юля, трымайся. Свет вялiкi. Добрых людзей шмат, – спачувальна yсмiхнуyся рэдактар. Твар у яго быy чырвоны i лагодны, як пiрог, якi толькi што дасталi з печы.
Юля yсмiхнулася y адказ, а сама падумала, што Мiкалай Ігнатавiч, напэyна, ужо прычасцiyся з самага ранку са свайго запаветнага сейфа рытуальнымi ста грамамi каньяку цi гарэлкi. На шчасце, на адносiнах да калег, гэта адмоyна не адбiваецца.
– Клаyдзiя Мiхайлаyна для мяне была душэyна блiзкiм чалавекам. Я нават не ведаю што, але нешта звязвае яе са мною. У мяне ёсць патрэба вывучыць яе лёс, няхай па следчых i судовых матэрыялах. Гэта ж лёс цэлага пакалення людзей, якiя перажылi жахi таталiтарнага рэжыму.
– Добра, вывучайце, але не забывайце пра свае службовыя абавязкi.
– Газета для мяне – справа святая i першачарговая, – адрапартавала Юля.






