На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «На парозе раю» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Серьезное чтение, Современная проза, Современная зарубежная литература. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
На парозе раю

Автор
Дата выхода
26 февраля 2019
🔍 Загляните за кулисы "На парозе раю" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "На парозе раю" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Зінаіда Дудзюк) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Описание книги
Персанажы аповесцяў і апавяданняў новай кнігі Зінаіды Дудзюк перажываюць падзеі, якія цалкам мяняюць іх жыццё: Аляўціна («На парозе раю») паехала ў Германію на заробкі, каб дапамагчы сыну разлічыцца з пазыкаю, а ў выніку апынулася ў лагеры для бежанцаў; Клаўдзія («Рэванш») марыла пра сям’ю, а была вымушаная бараніць жаночую годнасць ад дамаганняў уплывовых залётнікаў; Зоя («Вольны палёт») страціла ўсё, апынулася на сметніку, але здолела стаць патрэбнай людзям… Трапляючы ў трагічныя сітуацыі, гераіні кнігі ўсведамляюць: усё тое, што з імі адбываецца, яны ствараюць уласнымі ўчынкамі.
📚 Читайте "На парозе раю" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "На парозе раю", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Няyпэyненаю, хiсткаю хадою Юля доyга iшла да брамы, мiнаючы мноства магiл, свежых i даyнiх, тысячы нябожчыкаy пазiралi на яе з фотаздымкаy з нямым дакорам, што яна не yратавала свайго сына, не вынасiла яго, не дала магчымасцi пажыць на белым свеце, сказаць сваё першае y жыццi слова: «Мама». Яе сын заставаyся сярод гэтых чужых магiл, сярод чужых душ.
«Як жа я не дадумалася пахаваць сыночка на вясковых могiлках побач з яго бабуляй – маёй мамай? Яна б прыняла яго на тым свеце i даглядала б, а цяпер… – з жахам падумала яна.
Знясiленая непамерным горам Юля увайшла y свой пакой i са здзiyленнем убачыла Барыса.
– Прывiтанне! Чаму ты мяне не дачакалася? – нездаволена спытаy ён. – Я прыехаy забраць цябе, а мне сказалi, што ты yжо выпiсалася i пайшла.
Юля моyчкi скiнула палiто, села на канапу, заплюшчыла вочы.
– Не трэба мне дэманстраваць сваё гора! Я таксама пакутую, – злосна сказаy Барыс.
Юля распюшчыла вочы, з нянавiсцю паглядзела на Барыса i спытала:
– Што ты тут робiш?
– У якiм сэнсе? – здзiвiyся ён.
– У самым прамым.
– Я тут жыву на правах твайго мужа.
– Заyтра я падам на развод. А цябе прашу пакiнуць мяне назаyсёды i не трапляць на вочы.
Барыс замiтусiyся, збiраючы нейкiя рэчы, потым выпрастаyся i сказаy:
– Калi я пайду, дык ужо назаyсёды.
– Я толькi гэтага ад цябе i чакаю.
– Я кахаy цябе.
– Я, здаецца, – таксама. Але лiмiт выбраны. Усё скончылася. Можа, у цябе на русалку знойдзецца больш гэтага дэфiцытнага рэчыва.
Барыс раптам упаy на каленi, схапiy Юлю за рукi, стаy iх цалаваць i казаць нешта бязладнае i бессэнсоyнае. Яна вызвалiлася, з агiдаю адштурхнуyшы яго, i закрычала:
– Пакiнь мяне y спакоi! Малю! Я не вытрымаю тваёй прысутнасцi побач! Мне лепш легчы y магiлу з сынам, чым з табою y адзiн ложак! Ты можаш гэта зразумець?
– У цябе пасляродавы псiхоз!
– Затое ты разумны i цвярозы.
– Я чалавек, а не рэч, якою ты хочаш распараджацца!
– Я? Табой? Эх, ты. Я хацела пакахаць у табе мужчыну, паважала як асобу, як чалавека. А ты толькi звычайны самец, гатовы сеяць сваё мярзотнае насенне куды заyгодна. Праходзь мiма, сейбiт!
– Я табе гэтага не дарую!
Ён замахнуyся, гатовы выцяць яе. Юля выпрасталася перад iм, зрабiлася быццам вышэйшаю ростам, i крыкнула.






