На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «На парозе раю» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Серьезное чтение, Современная проза, Современная зарубежная литература. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
На парозе раю

Автор
Дата выхода
26 февраля 2019
🔍 Загляните за кулисы "На парозе раю" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "На парозе раю" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Зінаіда Дудзюк) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Описание книги
Персанажы аповесцяў і апавяданняў новай кнігі Зінаіды Дудзюк перажываюць падзеі, якія цалкам мяняюць іх жыццё: Аляўціна («На парозе раю») паехала ў Германію на заробкі, каб дапамагчы сыну разлічыцца з пазыкаю, а ў выніку апынулася ў лагеры для бежанцаў; Клаўдзія («Рэванш») марыла пра сям’ю, а была вымушаная бараніць жаночую годнасць ад дамаганняў уплывовых залётнікаў; Зоя («Вольны палёт») страціла ўсё, апынулася на сметніку, але здолела стаць патрэбнай людзям… Трапляючы ў трагічныя сітуацыі, гераіні кнігі ўсведамляюць: усё тое, што з імі адбываецца, яны ствараюць уласнымі ўчынкамі.
📚 Читайте "На парозе раю" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "На парозе раю", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
«Гэта ж трэба, дурнiца старая, расхвалявалася з-за леташняга снегу! Ды пайшлi яны yсе! Даруй, Божа! – падумала яна, налiваючы з чайнiка y кубачак вады i запiваючы таблетку клафелiна. – Усё, нiякiх успамiнаy i думак! Спаць! Спаць! Бо заyтра буду зялёная, як вадзянiк».
Жанчына падышла да акна, паглядзела на пустую, цьмяна асветленую лiхтарамi вулiцу, узняла вочы yгору, дзе ззялi зоркi. «Адзiнае неба нiколi не губляе свайго хараства i не старэе, – падумала жанчына. – Можна бясконца глядзець у яго i не нагледзiшся, але трэба хоць трохi паспаць».
5
Юля спазнялася на спатканне, але не прыспешыла крок, iшла па набярэжнай, паглядвала на спакойную роyнядзь ракi, якая yсё ж такi цякла незаyважна, не спыняючыся нi на хвiлiну. Гэтак струменiць i жыццё, незаyважна i будзённа, у памкненнях i клопатах. Сёння яна паспела да абеду напiсаць артыкул пра Клаyдзiю Мартынюк пад назваю «Палеская кветка y Сiбiры». Цiкава, як успрыме гэты матэрыял рэдактар? Ён з тых абачлiвых людзей, што сем разоy саломку падсцелiць, перш чым не тое што yпасцi, а проста сесцi.
Юля здалёку пабачыла Бырыса, якi абапiраyся на бетонную агароджу набярэжнай, памахала яму рукою, маyляy, не злуйся, што спазняюся, я yжо тут. Хлопец пайшоy ёй насустрач. Быy ён на гэты раз у цывiльным: сiнiя джынсы, шэрая куртка, шматколерныя кiтайскiя красоyкi.
«Дзеля першага спаткання мог бы апрануцца элегантней, – падумала Юля. – Дзiця вёскi, што з яго возьмеш?»
Барыс радасна yсмiхаyся.
– Чаму радуешся?
– Сустрэчы, Юлiя Максiмаyна! – адказаy ён, выцягнуy з-за спiны тры барвовыя ружы i падаy дзяyчыне.
– О, вы такi галантны! Не чакала.
– Каб кветкi дарыць, шмат розуму не трэба. Вы з пашпартам?
– Правяраць будзеце? – насмешлiва спытала яна.
– Абавязкова. Давайце ваш пашпарт.
– Мне гэты прымiтыyны жарт надакучыy, – расчаравана сказала Юля.
– Я не жартую.






