На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Плошча Перамогі» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Серьезное чтение, Современная проза, Современная зарубежная литература. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Плошча Перамогі

Автор
Дата выхода
18 июня 2021
🔍 Загляните за кулисы "Плошча Перамогі" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Плошча Перамогі" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Ольгерд Бахаревич) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Описание книги
Не пытайся, дзе і калі ўсё гэта адбылося, папярэджвае новая кніга Альгерда Бахарэвіча. Раман-прыпавесьць, які толькі прыкідваецца гістарычным – а насамрэч выводзіць чытача са свайго «ніколі і нідзе» наўпрост у ХХІ стагодзьдзе зь ягоным новым успрыманьнем праўды, хлусьні, інфармацыі і ўлады. А адначасова – у тую Беларусь, што адчула нарэшце подых Вялікай Гісторыі.
📚 Читайте "Плошча Перамогі" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Плошча Перамогі", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
І yсяляк замiнаеш мне перадаць высокiм асобам найважнейшую вестку! Раскажу y палацы, як ты мяне перад брамай трымаy – i пойдзеш гаyно вазiць, замест таго каб на вежы сядзець спакойна на yсiм гатовым! Дзе гэта хто бачыy, каб каралеyскi вястун мусiy гадзiну y браму грукаць i марнаваць порах, толькi каб цябе, тлустую асталопiну, пабудзiць!»
«Даруй, дружа! – замiтусiyся Драхман, круцячы iржавае жалезнае кола, з дапамогай якога адчынялася брама. – Не пазнаy! Не падобны ты на вестуна, вось i даy я маху! Давай, давай сюды, заходзь!»
«А да каго ж я падобны? – злавесна засьмяяyся Лёкса Шпуль.
«Ну… – разьвёy рукамi Драхман, прапускаючы вестуна i дзяyчыну. – Ходзяць тут усялякiя. Кажуць, што y горад могуць прабрацца шпiёны!»
«Шпiёны? – зарагатаy Лёкса Шпуль, ды толькi вочы ягоныя зусiм не сьмяялiся. – Шпiёны зусiм iнакш выглядаюць, дурачыла. Шпiёну б ты адразу браму адчынiy, ды яшчэ пакланiyся б. Бо шпiёны з выгляду – самыя сапраyдныя паны. Шпiён бы на карэце прыехаy, з тройкай белых коней, ды y золаце yвесь.
«Дык што там? – спытаy успацелы Драхман, ад нецярплiвасьцi аж пачырванеyшы. – Мы iх? Скажы, ня муч! Цi яны нас? Не… Па вачах бачу, што – мы iх!»
І ён уважлiва паглядзеy на Лёксу – нiбы правяраy. Вястун зноy засьмяяyся.
«Ну ясна, што мы iх, – паблажлiва зiрнуy на вартаyнiка Лёкса. – Перамога! Поyная! Як кавалерыя з флянгу yдарыла – пабеглi гэтыя сабакi, падцiснуyшы хвасты! Слава нашаму каралю! Нялёгка было, нiчога не скажу.
«Ну нарэшце! – расьцьвiy Драхман. – Ну вы малойцы! Слава нашаму каралю! Значыць, пакрышылi? Як капусту? Эх, вось бы зараз дамоy, ды yсiм на нашай вулiцы расказаць! А гэта хто з табой, што за дзеyка?»
І ён паказаy тоyстым пальцам на дзяyчыну y сiняй сукенцы, якая стаяла за сьпiнай у вестуна i так нi разу не yсьмiхнулася.
«Ты чаму перамозе не радуешся? – падмiргнуy ёй Драхман. – А, паненка?»
«А гэта адтуль, – сказаy важна Лёкса Шпуль. – Мая здабыча! Што ж ты, думаеш, я з пустымi рукамi дамоy вярнуся? Толькi таму, што кароль мяне вестуном прызначыy? Не, няма дурных. Усе з сабой здабычу цягнуць, дык хай i мне штосьцi дастанецца».
«Ты б яе вяроyкай прывязаy, цi што, – азiраючы дзяyчыну з усiх бакоy, сказаy Драхман. – Уцячэ яшчэ.







