На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Шнар» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Серьезное чтение, Современная проза, Современная русская литература. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Шнар

Автор
Дата выхода
22 февраля 2024
🔍 Загляните за кулисы "Шнар" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Шнар" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Jakub Leu) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Описание книги
«Шнар» выбудоўваецца ва ўнікальную мазаіку, што складаецца з момантаў радасці, страт, канфліктаў і надзеяў. Праз серыю цікавых персанажаў і іх лё́саў раскрываецца суровая рэальнасць сучаснага грамадства. Посьпехі і няўдачы, каханне і гвалт, наркотыкі, шлях да Бога і сэкс. Аўтар з'яўляяся дзіцём сучаснасці, выкарыстоўвае шчырасць і простую мову. Гэта дазволіць вам па-новаму зірнуць на сваё жыццё і адкрыць некаторыя ўтоеныя бакі уласнай цемры. Альбо не. Книга содержит нецензурную брань.
📚 Читайте "Шнар" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Шнар", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Я yсмiхнуyся ёй i кiyнуy у бок машыны.
Я не моцна люблю ездзiць на савецкiх машынах, яны марудлiвыя i кiроyцы звычайныя людзi yжо y веку, якiя нiкуды не спяшаюцца. Цi наадварот, гэта занадта маладыя людзi, якiя выжываюць з матора yсе, i кожную хвiлiну думай толькi пра тое, як бы яна не развалiлася ад такой хуткасцi.
Я падышоy да пасажырскага акна, шкло было апушчана. Гэта была пажылая пара. Але яны выглядалi вельмi бадзёрымi.
– Да Мiнска падкiнеце?
– Сядайце, мы y Варонiчы.
Не сказаць, што мы нядоyга стаялi на дарозе, каб сесцi y машыну i ехаць усяго 40км, але мне здаецца, што калi б я iх адпусцiy, то Вiка б стала сварыцца.
Ехалi мы не вельмi хутка, але з-за таго што шлях быy недалёкi, прыехалi вельмi хутка. Нам пажадалi поспеху, а мы iм.
Мы выйшлi з машыны, я азiрнуyся i памахаy iм рукой ды пайшоy у цень. Дастаy пачак Ўiнстана сiняга с запалкамi.
Я адмовiyся i сказаy, што яшчэ зарана, мы мала праехалi, але паyкубачка чаю можна выпiць. Яна налiла цэлы кубак, узяла адзiн бутэрброд, кiнула заплечнiк на траву i села на яго. Пакуль я дакурыy яна перакусiла i пакiнула мне паyконачкi чаю. Гэта быy запарны зялёны чай, як я любiy. Вiка запалiла.
Мы трохi пагаварылi, i я падбадзёрыy яе сказаyшы:
– Бачыш як усё проста, цяпер можа нават адразу да Мiнска даедзем на наступнай машыне.
– Добра, мне падабаецца.
Зараз мы абодва галасавалi. Праз тры хвiлiны каля нас спынiyся цёмна-сiнi бмв. У салоне, апроч кiроyцы, на задняй сядушцы сядзеy нейкi хлопец. Калi мы падышлi да пасажырскiх дзвярэй, яны перазiрнулiся ды yхмыльнулiся адзiн аднаму.
Шкло аyтаматычна апусцiлася i кiроyца, апярэдзiyшы мяне спытаy:
– Вам куды?
– Да Мiнска.
– А што там?
– Канцэрт будзе.
– Добра, сядайце.
Я сеy на пасажырскае, а Вiка ззаду. Пэyна што, гэта няслушна было яе садзiць з незнаёмым, такую зусi?м маленькую i далiкатную. Будзь яна маёй дзяyчынай я б адразу яе пасадзiy без гутарак з кiроyцам побач. У дарозе yсялякае можа здарыцца, i лепш кантраляваць седзячы ззаду вадзiлы, але тады я не падумаy пра гэта.
Кiламетра праз 4 мы зноy загаварылi.
– Куды кажаце вы едзеце?
– У Мiнск, на канцэрт.





