На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Васiлёк» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — История, Документальная литература. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Васiлёк

Автор
Дата выхода
20 декабря 2016
🔍 Загляните за кулисы "Васiлёк" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Васiлёк" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Іван Ярашэвiч) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Описание книги
У кнізе «Васілёк» беларускага краязнаўца Івана Ярашэвіча на гэты раз – тэма Вялікай Айчыннай вайны на беларускай зямлі. Лёсы дзяцей і тыя падзеі, пра якія расказвае аўтар, так ці інакш звязаны з Чэрвеньшчынай і будуюцца на яго дакументальных вышуках.
Кніга заклікае любіць Радзіму, мацаваць мір, каб жахі вайны больш ніколі не паўтарыліся.
📚 Читайте "Васiлёк" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Васiлёк", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Вось ён вяртаецца з бою y копацi… Аднапалчане вiншуюць з перамогай… Бягу, амаль кожны дзень, да яго y кабiнет Бярозаyскага райкама партыi, дзе ён пэyны час працаваy пасля дэмабiлiзацыi… У запыленым ГАЗiку аб’язджаем сумесна калгасныя палеткi…
Не забылiся нашы доyгiя размовы yжо i як калег-педагогаy, калi ён працаваy у школе.
Чалавек я yжо y гадах. Пакуль жывы, буду яго yспамiнаць i дзякаваць. Бог яго паслаy. Памяць аб iм нясу y сэрцы. Нашчадкi мае таксама будуць памятаць. Мы падтрымлiваем сувязi з роднымi дзецьмi Валянцiна Васiльевiча.
Вось якi аповед я занатаваy. Ідзе вайна. Маладога танкiста-старшыну завуць бацькам сына палка. Якiмi ж высокiмi маральнымi якасцямi ён валодаy, якi аyтарытэт меy сярод баявых сяброy, што атрымаy такое пачэснае званне! У тыя цяжкiя, кровапралiтныя днi i гадзiны менавiта y iм яны yбачылi вялiкую душу, духоyны стрыжань. Валянцiн Рухлоy дастойна пранёс званне бацькi сына палка праз усё сваё жыццё. Беларусь стала для яго роднай: вызваляy яе, а пасля Перамогi жыy i працаваy тут.
Сын палка апраyдаy надзеi бацькi, яго баявых сяброy. Леанiд Іванавiч стаy паважаным чалавекам, добрым сем’янiнам. Абаранiy кандыдацкую дысертацыю, атрымаy вучонае званне дацэнта. Працаваy выкладчыкам у вышэйшых навучальных установах Мiнска, Мiнскiм абкаме партыi, загадваy кафедрай грамадзянскiх дысцыплiн у Рэспублiканскiм iнстытуце yдасканальвання настаyнiкаy. З’яyляецца адным з аyтараy навучальнага дапаможнiка па эканамiчнай гiсторыi Беларусi.
Пры другой размове Леанiд Іванавiч заyважыy: «Ішла вайна. Нiхто не ведаy, цi будзе ён жыць заyтра. А y салдат не знiкалi чалавечая спагада i цеплыня. Калi яны гладзiлi мяне па галаве, iх вочы свяцiлiся. Яны верылi, што y маёй асобе падоyжыцца iх жыццё, калi загiнуць у баi. Сённяшнiм днём мы абавязаны iм. Павiнны yспамiнаць iх бясконца.
Вайна yздзейнiчае на лёс Леанiда Іванавiча на працягу yсяго яго жыцця, у тым лiку i сёння.
…Ва Усходняй Прусii iх танкавая часць пераязджала блiжэй да фронта. Ішлi калонай. Лёня сядзеy шчаслiвы разам з дарослымi танкiстамi на бранi. Дзень быy сонечны, цiхi, прыгожы. Нiчога не нагадвала пра небяспеку. Але нечакана iх калону абстраляла нямецкая артылерыя. Выбухной хваляй яго скiнула на зямлю.




