Жонка на гадзiну

– Вам што? – запыталася адна з двух маладзенькiх дзяyчат-прадаyцоy.

– Нам…

Мiшка разгублена паглядзеy спачатку на нас, а потым на прадаyцоy.

– Якiя кветкi вам падабаюцца? – не адступала ад нас другая дзяyчына.

– А нам бы зiрнуць…

Нас правялi y глыб залы, сталi паказваць i адначасова расказваць.

– У першых радах у нас цюльпаны. Вось цюльпан «Галандская прынцэса», вось «White dream», «Парад», «Абба». Далей – ружы. Гэта ружа «Гран-пры», гэта «Foreve young», а гэта «Опiум». Апошнi рад – мiмозы.

Маладзенькая дзяyчына настойлiва запыталася зноy:

– Якi ваш выбар?

– А хiт сезона? – знайшлiся мы.

– А дарыць вы будзеце ад сэрца, або каб адкруцiцца?

Мiшка, было вiдаць, на iмгненне задумаyся, але, убачыyшы нашы пiльныя позiркi, адразу ж ажывiyся.

– А як жа, – пачаy Мiшка, – вядома, ад сэрца.

Хаваючы yсмешку, адна з прыгажунь сказала:

– Тады вам сюды.

Нам паказалi на дальнi кут магазiна. Мы рушылi следам.

– Рамонкi, маргарыткi, нарцысы, ландышы, незабудкi – набор самых модных кветак гэтага сезона.

Мiшка здзiвiyся.

– Вось гэта?!

Мы паглядзелi на кветкi, а потым на кошт.

– Калi так, то такiх кветак я падару Машы хоць ахапак, – не хаваючы свайго задавальнення, сказаy Мiшка. – І ад сэрца, i з задавальненнем, i адкручуся заадно, – раскрыy нарэшце ён свае карты.

…Праз некалькi хвiлiн кожны з нас выйшаy з магазiна са сваiм «хiтом сезона».

– А ведаеце, як Пушкiн пiсаy? – запытаyся Колька.

– Як Пушкiн – не, а вось Рубцова чыталi.

І Мiшка заспяваy не горш за Аляксандра Барыкiна:

Я буду долго

Гнать велосипед.

В глухих лесах его остановлю.

Нарву цветов

И подарю букет…

Мiшка прыпынiyся.

– А yсё ж, Сярожа, – сказаy ён мне, – букет рамонак – гэта не кухонны камбайн. Але ж сэрцу не загадаеш…

Тое, што сказаy мне Мiшка, нiхто не пачуy, бо yсе дружна падтрымалi песню, i таму па бязлюднай вулiцы ляцелi радкi на верш Мiкалая Рубцова:

…Той девушке, которую люблю…

Жонка на гадзiну

Аднойчы Антось праглядаy газету i заyважыy на апошняй старонцы аб’яву.

– Бач ты! – усмiхнуyся Антось, закаранелы саракагадовы халасцяк. – Цяпер нават муж на гадзiну ёсць. А жонка?

Ён падышоy да тэлефона, набраy патрэбны нумар: «Зараз пабачым, што такое быць жанатым».

Пачуyся жаночы голас:

– Дзень добры.