На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Жонка на гадзiну» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Юмористическая литература, Юмористическая проза. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Жонка на гадзiну

Автор
Дата выхода
26 февраля 2019
🔍 Загляните за кулисы "Жонка на гадзiну" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Жонка на гадзiну" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Андрэй Сідарэйка) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
У кнізе сабраны гумарыстычныя творы, якімi апошнія гады радаваў Андрэй Сідарэйка чытачоў часопіса сатыры і гумару «Вожык», выданняў «Літаратура і мастацтва», «Звязда», «Настаўніцкая газета». Гумарэскі, іранескі, п’есы, фельетоны не толькі могуць палепшыць настрой, але і адлюстроўваюць негатыўныя з’явы ў грамадстве.
Хто быў студэнтам, узгадае, як нялёгка прыгатаваць вячэру без страт, вясковы жыхар даведаецца, колькі карова можа даваць малака, мужчыны знойдуць адказ, якія кветкі лепш за ўсё дарыць. І шмат іншых цікавых і неверагодных гісторый чакаюць чытачоў кнiгi.
📚 Читайте "Жонка на гадзiну" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Жонка на гадзiну", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Адразу адчула, як iмунiтэт умацоyваецца.
– Вядома, – адказваю, – гэта ж напой з суседскай капусты ды буракоy.
Чаму яму не быць смачным i карысным?
І сам ледзь не лiтр выпiy. Здалося, нават паздаравеy.
На наступны дзень я казу не прывязваy. Думаю, калi y агарод чый завiтае, то i добра, вiтамiнаy у малацэ больш будзе.
Так i пачалi жыць. Каза па чужых агародах ходзiць, а мы са старой iмунiтэт умацоyваем.
Аднойчы рагатая y наш агарод завiтала, гароднiну нiбы языком злiзала. Як убачылi мы з жонкай такое, дык аж цiск падскочыy.
Вечарам зайшоy у хлеy i кажу казе: «Я цябе папярэджваy, калi будзеш кармiцца чужымi агародамi, плацiць будзеш сваiмi бакамi? Ты не паслухала. Вось i атрымлiвай». Лупцаваy яе не таму, што грошы суседзям давялося заплацiць, а таму, што каза на свой агарод вока кiнула.
На наступны дзень завёy яе на кiрмаш.
З таго часу я з козамi не сябрую i нi пра што не дамаyляюся. Слова яны не трымаюць. А што тычыцца iмунiтэту, то цяпер мы з жонкай павышаем яго гарбузовымi семкамi. Вiтамiнаy у iх – не пералiчыць.
P. S. Узяць каментар у казы аyтару не атрымалася. Нiхто не ведае, дзе яна знаходзiцца. Ды наyрад цi мы пачулi б ад яе праyду. А цi верыць Сiдару, вырашайце самi.
Падарунак ад сэрца
Сямейныя гiсторыйкi
Цюльпаны, ружы i мiмозы
Іх супакоiлi.
Мiшка, якога выводзiлi з крамы Воyка i Колька, усё ж сказаy на развiтанне некалькi слоy. Маyляy, няякасны напiтак рэалiзуюць, дзяруць немалыя грошы, а пасля сцвярджаюць, што людзей губiць вада.
– А я тут прычым? – апраyдвалася прадаyшчыца. – Якое прывозяць, такое i рэалiзуем.
Прадаyшчыца была мiлавiднай, сярэднiх гадоy жанчына.
– На Вас зiрнуць, то Вы нiчога, а людзей дык дурыце, – сказаy у дзвярах Мiшка.
– Усе вы так, мужчыны, кажаце, – паляцела наyздагон сумнае, жаночае. – А самi зiркаеце не на прыстойную i прывабную, а на прылавак.
На вулiцы да нас падскочыy Сашка. Утварылася кампанiя. Была нядзеля, таму нiхто не спяшаyся. Мiшка выцягнуy з кiшэнi штаноy «зялёны» грошык i пакруцiy яго y паветры перад нашымi насамi. Мы былi не супраць. Дастаyшы з кiшэняy купюры рознай вартасцi, прадэманстравалi перад Мiшкам яго ж трук.
Адным словам, скiнулiся.






