На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Хабар» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Юмористическая литература, Юмористическая проза. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Хабар

Автор
Дата выхода
11 декабря 2023
🔍 Загляните за кулисы "Хабар" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Хабар" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Андрэй Сідарэйка) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Чытача кнігі Андрэя Сідарэйкі чакаюць вясёлыя гумарэскі, іранескі, гісторыйкі, былі, адзначаныя вастрынёй, сатырычнай накіраванасцю і добразычлівымі ўсмешкамі. Парадуе і жартаўлівы каляндар, у якім аўтар распавядае пра цікавыя нетрадыцыйныя святы, у большасці невядомыя шырокай аўдыторыі. Завяршае кнігу гумарыстычная аповесць «Маладыя, альбо Вясёлыя будні сям’і Курачкіных».
Шматлікія з уключаных у зборнік твораў публікаваліся ў рэспубліканскім перыядычным друку.
Выданне стане выдатным падарункам для аматараў айчыннага гумару.
📚 Читайте "Хабар" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Хабар", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
– Яна y мяне малайчына. Усё yмее.
– Ого! Мне б такую, – здзiвiyся госць.
– Ты ведаеш, у чаркесаy ёсць даyнi звычай: дарыць госцю yсё, што ён пахвалiць, – пачаy здалёк гаспадар. – Я хоць не чаркес, але таксама з вялiкай пашанай адношуся да сваiх сяброy. Таму дару табе Фросю. Няхай яна служыць табе так, як увесь гэты час – мне. Не пашкадуеш!
– Ну гэта вельмi шчодры падарунак, – здзiвiyся Мiкола. – Грошай, пэyна, шмат каштуе. Ды i сам ты як будзеш?
– Не прападу. А пра грошы не турбуйся. Мы, халасцякi, павiнны ва yсiм дапамагаць адзiн аднаму, падстаyляць плячо.
– Згода. Калi якая справа – тэлефануй. Выручу, – пагадзiyся госць.
Праз паyгадзiны на парозе Мiкола яшчэ раз шчыра дзякаваy сябру за хатнюю памочнiцу. Як толькi за iм зачынiлiся дзверы, Адась адчуy, што з яго звалiyся нiбы нейкi неймаверны цяжар.
– Пажывi цяпер i ты, браток, з цуда-памочнiцай Фросяй. А я сваё адгараваy, – прагаварыy цiха ён.
На кухнi ля акна Адась запалiy. На гэты раз яму пра iнструкцыю нiхто не нагадаy.
Рыбацкi сакрэт
Гумарэска
На выхадных усе знаёмыя адпраyлялiся вудзiць рыбу, адзiн я – на дачу. Пакуль сябры цягалi шчупакоy, я корпаyся y агародзе. У рэшце рэшт, такая несправядлiвасць мне надакучыла, i я накiраваyся y спецыялiзаваную краму па рыбалоyныя прынады.
У суботу выбраyся на рэчку. Закiнуy вуду i стаy чакаць. Але нi праз гадзiну, нi праз дзве паплавок так i не варухнуyся. Яго не гайдаy нават вецер.
Неyзабаве непадалёк заyважыy дзеда, якi раз за разам цягаy рыбу.
– Добры дзень! Ведаеце, я пачатковец у рыбалоyстве, не маглi б даць якую-небудзь параду?
Стары yсмiхнуyся i прамовiy:
– Галоyны сакрэт – у прыкметы трэба верыць. Я, напрыклад, на рыбалку yжо трыццаць год толькi y касцюме хаджу. Рыба бачыць, што сядзiць салiдны чалавек, таму i клюе.
Пачухаy я патылiцу, склаy вуду i адправiyся назад нi з чым. Аднак паабяцаy сабе, што наступны раз абавязкова вярнуся з уловам. Тым больш цяпер скарыстаюся рыбалоyным сакрэтам.
Праз тыдзень, апрануyшы лепшы касцюм, накiраваyся на рэчку. Закiнуy вуду, стаy чакаць. За гадзiну толькi некалькi невялiчкiх карасiкаy злавiy. Вiдаць, думаю, не дзейнiчае дзедава прыкмета. І тут непадалёк убачыy мужчыну, якi yмела цягаy рыбу, вялiкую i блiскучую. Я да яго:
– Падкажы, браце, што рабiць? Як рыбы налавiць? – пытаюся. – Нават лепшы касцюм апрануy, а яна не клюе.
– Што касцюм, – адказаy той.






