На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Албанскае танга» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Любовные романы, Остросюжетные любовные романы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Албанскае танга

Автор
Дата выхода
25 марта 2016
🔍 Загляните за кулисы "Албанскае танга" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Албанскае танга" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Вінцэсь Мудроў) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
У кнізе прадстаўлены апавяданні аўтара розных гадоў. Цэнтральным творам з'яўляецца новая аповесць «Албанскае танга», якая апавядае пра разрыў савецка-албанскіх адносін. У аповесці прысутнічаюць дзве сюжэтныя лініі, адна - непасрэдны канфлікт Хрушчова і Энвера Ходжа і гісторыя кахання албанскага студэнта і беларускай дзяўчыны.
📚 Читайте "Албанскае танга" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Албанскае танга", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
І пасьля кожнага такога позеху кот Патрыцый, якi спаy спаy за кампутарам, варушыy вухам i цiхенька вякаy.
Аскольду не пiсалася: захрас на самым адказным эпiзодзе, i yваччу yжо другi дзень запар брынiy напiсаны заyчарашнiм вечарам дыялёг.
– Ты мяне гонiш? – Андрэй споyз з канапы, укленчыy перад Наташай, крануyся вуснамi дзявочага калена.
– Не, толькi ня гэта! – Наташа прыхапiлася, таропка абцягнула спаднiцу.
– Наташа, я магу разьвiтацца з жыцьцём, але не з надзеяй… надзеяй бачыць цябе побач…
– Андрэй, ня трэба… – дзяyчына yспыхнула, мелькам зiрнула на гадзiньнiк.
– Ты кагосьцi чакаеш? – Андрэй цяжка, як прыцiснуты цяжарам Атлянт, падняyся на ногi.
– Я чакаю Аблонскага…
Далей пiсанiна ня йшла. Герой аповесьцi разьвiтваyся з сваёй каханай, мусiy сказаць нейкiя шчымлiвыя словы, але словы тыя не нараджалiся. Паволi санлiвасьць зьбегла з вачэй i пiсьменьнiк усё з большым раздражненьнем i злосьцю глядзеy на экран. І вось, нарэшце, чхнуyшы, як мае быць, Аскольд прасьвятлеy з твару, пальцы заляпалi па клявiятуры i на экране зьявiлiся наступныя радкi:
– Наташа, з Аблонскiм ты загiнеш, а разам з табою загiну i я! Мне не перажыць… чуеш? не перажыць нашага расстаньня…
Хвiлiну пiсьменьнiк мылiy вуснамi, вывучаy напiсанае, потым мацюкнуyся, рашуча сьцёр – i гэтыя радкi, i палову раней напiсанага дыялёгу, – i, з iнтанацыяй лёгкай iстэрыкi, прашаптаy:
– Патрэбныя нестандартныя хады.
Пад бокам, блытаючы думкi, зазванiy тэлефон.
Аскольд чакаy званка з Саюзу пiсьменьнiкаy – там абяцалi творчую камандзiроyку y Кiргiзiю, – таму, падхапiyшы слухаyку, ён гукнуy iмя эспэшнай начальнiцы, але слухаyка азвалася голасам хаця i жаночым, але сiплаватым i незнаёмым.
– Гэта я y васямнаццатую кватэру патрапiла?
– Ну, – Аскольд тузануy валасы на грудзiне.
– У вас, я чула, кот жыве… Якой ён пароды? Блакiтная шыншыла?
– Ну, – гукнуy Аскольд, губляючы цярпеньне.
Слухаyка зьлёгку загула, насьпела працяглая паyза i жанчына на другiм канцы дроту гульлiва пралепятала: – А цi не пазнаёмiць нам нашых кiсуняy?
Ня цямячы – пра што гаворка, Аскольд перакрывiyся, загаварыy рашуча i непрыязна.
– Я yвогуле працую, у часе абмежаваны, так што… калi ласка… без экiвокаy.
– Ну што тут незразумелага: я шукаю жанiха для сваёй дзяyчынкi…
– Якой дзяyчынкi? – улякнута перапытаy Аскольд.
– Мальвiны… кошычкi маёй.





