На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Албанскае танга» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Любовные романы, Остросюжетные любовные романы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Албанскае танга

Автор
Дата выхода
25 марта 2016
🔍 Загляните за кулисы "Албанскае танга" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Албанскае танга" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Вінцэсь Мудроў) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
У кнізе прадстаўлены апавяданні аўтара розных гадоў. Цэнтральным творам з'яўляецца новая аповесць «Албанскае танга», якая апавядае пра разрыў савецка-албанскіх адносін. У аповесці прысутнічаюць дзве сюжэтныя лініі, адна - непасрэдны канфлікт Хрушчова і Энвера Ходжа і гісторыя кахання албанскага студэнта і беларускай дзяўчыны.
📚 Читайте "Албанскае танга" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Албанскае танга", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Нацягваю коyдру да падбародзьдзя, потым накрываюся з галавой. Ляжу хвiлiну i вокраччу паyзу y спальню, сьцягваю коyдру з матчынага ложку…
Коyдры цiснуць грудзiну, стрымлiваюць дыханьне, але паратунку няма: мяне па-ранейшаму трасе.
У галаве злым вятрыскам праносяцца карцiнкi учорашняга дня, пакiдаючы y душы дакор i шкадаваньне. Учора y нас была фiзкультура. Наш 9-ты «А» маршыруе па залi i мы зь Мiшкам раз-пораз азiраемся на Ленку Новiкаву. Нiзкарослая таyстуха адстала ад шыхта, i тупае, махаючы рукамi не y такт хадзе.
– Новiкава, колькi разоy паказваць?! Правая нага iдзе yгору, абедзьве рукi iдуць управа, левая нага iдзе yгору, рукi iдуць улева…
Расплюшчваю вочы… столь над галавой падае на мяне, я yлякнута зьмежваю павекi i бачу школьны калiдор, але ня наш, а той, маскоyскi… у канцы калiдора кволiцца жоyценькая лямпачка… я iду y той бок, намагаючыся не рыпець масьнiцамi, i там, у цьмяным сьвятле, бачу драyляную, падобную на ночвы, труну i сiвыя пасмы нябожчыцы, што вiснуць да падлогi… чаму y вахцёркi такая несамавiтая труна? – вiруе y галаве страхотная думка, i тут жа згадваю, што гаротнiца атрымлiвала калгасную пэнсiю i на лепшую грошай не сабрала…
Нiзкая столь ляцiць на мяне, я прыхоплiваюся i не разумею: дзе я i што са мной? Сэрца парывiста клякоча y горле, само горла перасохла i галава расколваецца ад болю.
– А дзетухна… а што з табой? – мацi стаiць, сашчапiyшы рукi, а yбачыyшы, што я жывы, зьнясiлена аддзiмаецца.
Мацi кране мой лабешнiк.
– Гарыш увесь. Зараз табе што-небудзь дам.
Гэтага «што-небудзь» – пiгулак, мiкстуры ды розных прыпарак у мацi цэлая шафка. Прынесла з палiклiнiкi.
Не распранаючыся, адно скiнуyшы хустку, мацi шыбуе на кухню, шамацiць пушачкамi ад лекаy, нарэшце пiхае мне y рот дзьве гаркавыя пiгулкi i дае iх запiць ня менш гаркавай мiкстурай.
– І дзе цябе так праняло?
– На школьным даху, – шапчу гарачымi вуснамi i прыкусваю язык, зразумеyшы, што сказаy лiшнiцу.
…Праз паyгадзiны мне становiцца лягчэй. Столь ужо ня падае долу, канапа стаiць непарушна i дыван не расплываецца бруднай плямай. І толькi тупа балiць i кружыцца галава.
Я клiчу мацi.
– Ма!..





