Вяртанне з апраметнай

 – I потым, узялi толькi задатак…

– А ты растлумач, – шафёр скоса зiрнуy на пасажыра, вусны скрывiлiся y нядобрай усмешцы.

– Пэyна, прыйдзецца yжо, – прыкрываючы далонню рот, зноy пазяхнуy медзведзяваты i спакойна працягваy: – Па-першае, колькi даюць за нашага брата i колькi адмераюць за лягавага? За яго – вышка, а за Гнiлога – гады тры, ад сiлы – чатыры. I, калi што якое, адбрахацца лягчэй. Скажам, напрыклад, што набытак памiж сабою не падзялiлi…

– Тады навошта мерцвяку пасведчанне лягавага?

– Пачакаем, пакуль надрукуюць некралог, тады мянта i закапаем…

– Думаеш, Гнiлы сойдзе за лягавага?

– Канечне, сойдзе, пакуль у вадзе знойдуць, добра-такi падпухне, падгнiе, а па мордзе i цяпер мацi родная не пазнае, – штучна рагатнуy медзведзяваты.

 – А пасведчанне падкажа лягавым, каго знайшлi, хто ёсць хто…

– Усё роyна будуць шукаць.

– Няхай шукаюць, калi i знойдуць, у нас свая версiя: пасведчанне знайшлi, нават можна сказаць, што сцiбрылi i падсунулi закадычнаму сябру, каб на той свет iшоy не бесфамiльным, а мянта i y вочы не бачылi.

Дарэчы, як яго прозвiшча?

– Бусел Андрэй Фёдаравiч.

– Вось, няхай Гнiлы птушачкай ляцiць у пекла, а сапраyдны Бусел да пэyнага часу пабудзе з намi. I яшчэ: не спадабаyся мне заказчык, не бабская справа – забойствы арганiзоyваць. А потым, хто навёy на Вожыка?

– Якая нам справа, хто ды што, абы грошы плацiлi. А што тычыцца кабеты, дык яна нiштаватая, не сквапная, не таргавалася, а з выгляду – прыгажуня. Дапёк, мабыць, мент…

– Ты Гнiлога добра накачаy гарэлкай?

– Не пашкадаваy, улiy як пальцам дастаць.

– Канечне, лягавага кiнуцца шукаць адразу, – засяроджана зазначыy медзведзяваты. – Нам трэба на пару тыдняy легчы на дно, перачакаць, а як мiлiцэйскi шмон на дарогах сцiхне, уцячы за мяжу.

Капiтан мiлiцыi, iнспектар крымiнальнага вышуку Андрэй Бусел прыйшоy да свядомасцi i доyга не мог уцямiць, дзе знаходзiцца. Галава гула, бы званiца, цела здранцвела, i немагчыма было варухнуць нi нагой, нi рукой, але больш за yсё замiнаy пластыр, якiм быy залеплены рот.

Калi машына yлятала y якую калдобiну, яго, бы бервяно, падкiдвала i галава балюча бiлася аб жалезны кузаy. Бусел падцягнуy пад сябе ногi, упёрся y падлогу, паспрабаваy падсунуцца да сцяны. Не адразу, але атрымалася. Нарэшце галава yперлася y кузаy, Бусел перакулiyся на жывот, потым зноy на спiну i падкацiyся да стылага жалеза. Яму yдалося сесцi y самым куточку будкi, тут меней трасло i матляла.