Вяртанне з апраметнай

Пачуyшы пра два тыднi, Бусел не вытрымаy:

– Паyмесяца – гэта занадта!

– Я разлiчваю, што праз тыдзень цябе пахаваюць, – не зважаючы на капiтанаву нервознасць, вёy сваё Фiлiн, – а яшчэ праз тыдзень, трошкi змянiyшы знешнасць, аб’явiшся y Мiнску. Цi табе абавязкова трэба быць на асабiстым пахаваннi?

– Добра было б, – незадаволена буркнуy Бусел, – са мной развiтацца прыйдуць не толькi сябры. Дарэчы, хто заказаy маё забойства?

– Я клiентаy адразу выкрэслiваю з памяцi, але y тваiм выпадку можна зрабiць выключэнне.

Жанчына пажадала бачыць цябе мерцвяком. Шэршэ ля фам, як кажуць французы.

– Ты з ёй сустракаyся? Што за яна, як выглядае?

– Перамовы вёy пасрэднiк, я толькi аднойчы гаварыy па тэлефоне.

– А пасрэднiк?

– Пра яго не пытайся, да тваёй гiсторыi чалавек не мае анiякага дачынення, нi пры чым ён.

– Нiчога сабе, нi пры чым! – узбуджана yскрыкнуy Бусел. – Дапамагаy у забойстве – i нi пры чым!

– Мы па-рознаму глядзiм на адно i тое. Сказаy, яго не здам, значыць, не здам, – Фiлiн рэзка павярнуyся i, нацягваючы кашулю, пайшоy да расчыненых дзвярэй хлява; праз хвiлiну вярнуyся, уваткнуy каля ног Бусла ржавую рыдлёyку.

 – Пайшлi капаць.

– Што капаць? – Бусел здзiyлена паглядзеy на Фiлiна.

– Яму…

– Нам што, няма чаго больш рабiць?

– Трэба пакiнуць магiлу, каб упэyнiць Прышча, што ты… – Фiлiн зацяyся, шукаючы патрэбнае слова.

– Цяпер зразумела, – засмяяyся Бусел. – Да гэтай магiлы ты будзеш прыносiць кветкi… Але вернемся да жанчыны, яна, пэyна, не такая засакрэчаная, як пасрэднiк? Пра што ты з ёй гаварыy?

– Яна толькi паведамiла месца сустрэчы з Гнiлым i пароль.

Бусел задумаyся. Нiхто не ведаy, што ён iдзе на сустрэчу y парк, тым больш пра пароль, значыць, iнфармацыя пайшла ад чалавека, з якiм ён дамовiyся пра спатканне. Калi гаварылi апошнi раз, той быy нечым усхваляваны, нават напалоханы. Як ён сказаy? «…Мяне хтосьцi здаy!..» Цяпер зразумелыя ягоныя нервознасць i трывога: «добраахвотнiк» выклiкаy яго, каб знайсцi абарону, а выйшла наадварот.

Калi гэта i сапраyды так, то вестка пра ранейшыя гутаркi з» добраахвотнiкам» магла прасачыцца i ад нас, ад таго, хто меy дачыненне да справы… I yсё ж, што хацеy паведамiць Гнiлы, як яго заве Фiлiн, што не даверыy тэлефону?

– А што за чалавек Гнiлы? – Бусел разлiчваy выцягнуць з Фiлiна як мага больш iнфармацыi.

– Нiколi не бачыy i не чуy, – неахвотна азваyся Фiлiн i, збочыyшы да густога ельнiку, спынiyся, утыкнуy рыдлёyку y зямлю.