На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Танцавальны марафон» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Детективы, Зарубежные детективы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Танцавальны марафон

Автор
Дата выхода
31 мая 2022
🔍 Загляните за кулисы "Танцавальны марафон" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Танцавальны марафон" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Виктор Правдин) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Падзеі рамана пачынаюцца з навагодняга балю-маскараду 1910 года ў палацы генерал-губернатара г. Мінска. Малады афіцэр ваенна-марскога флоту граф Сяргей Аляксандраў тайна ад бацькоў пакідае баль і сустракаецца з каханай. Маладыя спяшаюцца ў царкву, пасля вянчання вяртаюцца на баль і абвяшчаюць аб шлюбе. Для бацькоў Аляксандрава гэта стрэс, для астатніх – навагодні жарт… Аўтар праводзіць сваіх герояў праз падзеі рэвалюцыі 1917 года, ганенні ў 30-я гады, “пражскую вясну” 1968 года, развал Савецкага Саюза і, нарэшце, нашы дні.
📚 Читайте "Танцавальны марафон" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Танцавальны марафон", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Ён з месца рвануy шырокай рыссю, i праз хвiлiну-другую святочна асветлены Саборны пляц растаy, растварыyся y снежнай начной цеменi.
– Не ззявай! – штохвiлiнна папераджальна крычаy вазнiца, хоць патрэбы y гэтым i не было.
Вулiцы y першыя хвiлiны новага года быццам вымерлi, гараджане толькi yселiся за святочныя сталы. Гэта праз гадзiну-другую яны y пошуках забаy павыкульваюцца на вулiцу, у гурбы снегу, вось тады i сапраyды «Не зявай!».
На yскрайку горада iх чакалi. Як толькi санi зраyнялiся, граф скочыy у снег, кiнуyся да вазка, у якiм уздымалася яму насустрач невялiкая постаць, захутаная y кажух.
– Лiзанька!.. – выдыхнуy граф, падхапiy на рукi каханую i моцна прыцiснуy да грудзей.
Яна падалася насустрач, абвiла шыю рукамi, аддана зашаптала:
– Цяпер я без астатку твая… Рабi што хочаш… Звароту назад няма.
– Мы вернемся, яшчэ як вернемся! – запярэчыy граф i моцна пацалаваy каханую.
Яшчэ да першых пеyняy граф Сяргей Уладзiмiравiч Аляксандраy вярнуyся на баль да генерал-губернатара. Гульба была y самым разгары, i граф папрасiy дварэцкага перапынiць на хвiлiну музыку i аб’явiць пра ягоны прыход.
– Што Вы, граф! Мяне за гэта з працы звольняць. Па загадзе генерал-губернатара я да канца баля павiнен быць цвярозым. Я не вораг сабе, каб лезцi на людзi з такой мордай…
– Там усе такiя, – кiyнуy Аляксандраy на yваходныя дзверы. – А каб цябе, быка гэткага, звалiць, начовак гарэлкi мала.
Але не словы графа пераканалi дварэцкага, а некалькi храбусткiх паперак, якiя ён атрымаy ад Аляксандрава.
– Граф Сяргей Уладзiмiравiч i графiня Лiзавета Iванаyна Аляксандравы!.
Цяпер прысутныя запытальна глядзелi на маладых, некаторыя нават знялi маскi. Усе чакалi, што гэта нейкi загадзя падрыхтаваны сюрпрыз, i зараз Вiктар Арыстархавiч Друцкi-Сакалiнскi нешта скажа. Губернатар толькi пацiснуy плячыма, перавёy позiрк на аркестрантаy, i дырыжор адразу yзмахнуy рукамi. Але перш чым зайграла музыка, натужлiвы, хрыпаты бас, якi належаy старому графу Аляксандраву, праракатаy:
– Пазбаyляю спадчыны…
Грымнуy вальс «На сопках Манчжурыi».











