На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Парыж, Эйфелева вежа і…» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Детективы, Современные детективы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Парыж, Эйфелева вежа і…

Автор
Дата выхода
16 июня 2023
🔍 Загляните за кулисы "Парыж, Эйфелева вежа і…" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Парыж, Эйфелева вежа і…" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Виктор Правдин) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Раман вядомага беларускага пісьменніка Віктара Праўдзіна з прываблівай назвай “Парыж, Эйфелева вежа і…” – пра наш супярэчлівы час. Лёс звычайнага чалавека, які жыве ў ХХІ стагоддзі, займаецца бізнесам, пададзены аўтарам у захапляльнай форме. А пачынаецца твор банальнай гісторыяй. Галоўны герой Алесь Гурскі вяртаецца з камандзіроўкі, жонка Люся ў гэты час яго не чакае… Напоўніцу разгортваецца жыццё і селяніна, і бізнесмена, і прадпраймальнікаў: ад галоўных рэдактароў газет і старшыні СПК, ад пастуха, пастушкі і трактарыстаў да чыноўнікаў з дэпутацкім мандатам. Развагі пра чалавечыя адносіны, дзе ёсць каханне і здрада, пра апантаную працу сапраўдных хлебаробаў, пра тых, хто без “украсці і выпіць” жыць не можа, а таксама пра дагэтуль не знішчаных “браткоў”. Кропка аповеду ставіцца… у Парыжы! Адрасавана нашаму сучасніку з пажаданнем добрага настрою.
📚 Читайте "Парыж, Эйфелева вежа і…" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Парыж, Эйфелева вежа і…", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
– Няyжо развод з Люсяй гэтак падзейнiчаy?..»
У майстэрнi запанавала нацятая цiшыня.
– Ты, Насця, трымай язык на прывязi, – крактануy у кулак Цiхан. – Пан Гурскi мае права быць незадаволеным… А Вы, мiл чалавек, не свавольце, не да твару Вам з дзяyчынай…
– Што за шум, а бойкi няма? – па-гаспадарску разняволена yвалiyся y майстэрню Дабрынкiн.
Убачыy машыну, i з загарэлага твару паволi спаyзла белазубая фальшывая yсмешка.
– Ну i ну! – вырвалася мiжвольнае, але старшыня iмгненна спахапiyся, узяy Гурскага пад руку, пацягнуy да выхаду i, як даyняму знаёмаму, з напускной бравадай засакатаy: – Ну i хай сабе… Сцяпан Іванавiч ведае што робiць!.
Алесь слухаy Дабрынкiна i не чуy. Лёгкiм далёкiм фонам гулi словы, быццам з сапсаванага радыёпрыёмнiка, трошкi кружылася галава, а y скронях бухала адно: «Масляк абмакнуты…»
– Так што за машыну не хвалюйцеся, – вёy рэй старшыня, – Цiхан – чалавек дзiyнаваты, але адказны, добры.
– На нас?.. – перапытаy Алесь i раптам прасвятлеy тварам. – А не маглi б Вы, Дзмiтрый Дзмiтрыевiч, даць ключы ад «крайслера»?
– Свет на людзях трымаецца… На гаротных i грэшных, баявых i баязлiyцах, – быццам не чуючы Гурскага, запiнаючыся, прашаптаy Дабрынкiн i лiпкiм недаверлiвым позiркам абмацаy госця: ён цягнуy час, сiлiyся разгадаць намер «сталiчнай штучкi».
– Вы загубiлi маю машыну, дык я паеду у Парыж на Вашай, – рашуча заявiy Алесь.
– А-а-а, Вы пра Парыж!.. – ускрыкнуy павесялелы Дабрынкiн. – І чаму мне гэтая думка адразу не прыйшла y галаву?..











