На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Парыж, Эйфелева вежа і…» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Детективы, Современные детективы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Парыж, Эйфелева вежа і…

Автор
Дата выхода
16 июня 2023
🔍 Загляните за кулисы "Парыж, Эйфелева вежа і…" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Парыж, Эйфелева вежа і…" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Виктор Правдин) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Раман вядомага беларускага пісьменніка Віктара Праўдзіна з прываблівай назвай “Парыж, Эйфелева вежа і…” – пра наш супярэчлівы час. Лёс звычайнага чалавека, які жыве ў ХХІ стагоддзі, займаецца бізнесам, пададзены аўтарам у захапляльнай форме. А пачынаецца твор банальнай гісторыяй. Галоўны герой Алесь Гурскі вяртаецца з камандзіроўкі, жонка Люся ў гэты час яго не чакае… Напоўніцу разгортваецца жыццё і селяніна, і бізнесмена, і прадпраймальнікаў: ад галоўных рэдактароў газет і старшыні СПК, ад пастуха, пастушкі і трактарыстаў да чыноўнікаў з дэпутацкім мандатам. Развагі пра чалавечыя адносіны, дзе ёсць каханне і здрада, пра апантаную працу сапраўдных хлебаробаў, пра тых, хто без “украсці і выпіць” жыць не можа, а таксама пра дагэтуль не знішчаных “браткоў”. Кропка аповеду ставіцца… у Парыжы! Адрасавана нашаму сучасніку з пажаданнем добрага настрою.
📚 Читайте "Парыж, Эйфелева вежа і…" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Парыж, Эйфелева вежа і…", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Праyда, Люся хоча гэтага, падбухторвае i сама iрвецца y бой… Але ж народзiцца дзiця i клопату прыбудзе… Будучыня хвалявала i палохала, але цяпер зробленага не зменiш, адступаць позна. Люся любiць паyтараць, што ад прыбытку галава не балiць… А яму балiць, толькi вiду не паказвае. Трымае, як кажуць, хвост пiсталетам.
Каб заглушыць прылiy рэyнасцi i дагадзiць будучай жонцы, Андрэй прапанаваy:
– Калi не хочаш пераходзiць на маё прозвiшча, я вазьму тваё. Зрэшты, дзеля справядлiвасцi я проста павiнен стаць Гурскiм, – ён цмокнуy Люсю y шчаку i напышлiва дадаy: – Увядзём абавязковае сямейнае правiла: адзначаць святы толькi там, дзе скажаш ты.
– Якiя джунглi?.. – ускрыкнула Люся. – Яшчэ не ажанiyся, а yжо хочаш скармiць кракадзiлам?..
Андрэй з замiлаваннем глядзеy на каханку. Смяшлiвыя, гарэзлiвыя чорцiкi y яе агромнiстых задзiрлiвых вачах i асаблiва вабныя, капрызна сцятыя вусны прыцягвалi быццам магнiт.
– Калi мяне не пацалуеш – кракадзiл застанецца галодным… Я сам цябе праглыну…
– Канешне, пацалую, – задаволеная Люся шчыльней прытулiлася да Андрэя, прашаптала: – Усе мужыкi аднолькавыя… Толькi абяцаеце… Але ж i я не наiyнае дзяyчо… Сёння возьмеш першы эверэст – ЗАГС…
Частка другая. НА ШЛЯХУ У ПАРЫЖ
9
Гурскi быy з тых вадзiцеляy, для каго машына не проста каштоyная рэч, а прыяцель, нават сябра, ад якога не хаваеш настрою, з якiм раiшся, давяраеш патаемнае… І гэты металiчны сябрук не перапыняе, не раiць i, галоyнае, не вучыць жыццю… Ён моyчкi слухае…
Якраз сягоння i быy той самы выпадак, калi змораная спусцелая душа жадала аднаго – выгаварыцца.
Яшчэ прыцемкамi Алесь вырулiy з цiхiх вулачак на шырокую аyтастраду. Каб не мець непрыемнасцяy з ДАІ, устанавiy «круiз-кантроль – 90», уключыy дыск з сорак сёмым опусам Бетховена. Не звяртаючы анiякай увагi на ранiшнiя краявiды, на шэрае неба, якое няспешна прачыналася i як бы нехаця ссоyвала з сябе начны пухавiк, сатканы з празрыстых аблачынак, амаль дзвесце кiламетраy выплюхваy з сябе надрыyны боль, даyкую нуду, едкую рэyнасць, карыy сябе за бязмерную сентыментальнасць да Люсi i братэрскi, гарачы давер да Андрэя…
Імклiвая аyтастрада жыве па строгiх правiлах i нiкому не даруе абыякавых да сябе адносiн.











