На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Парыж, Эйфелева вежа і…» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Детективы, Современные детективы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Парыж, Эйфелева вежа і…

Автор
Дата выхода
16 июня 2023
🔍 Загляните за кулисы "Парыж, Эйфелева вежа і…" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Парыж, Эйфелева вежа і…" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Виктор Правдин) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Раман вядомага беларускага пісьменніка Віктара Праўдзіна з прываблівай назвай “Парыж, Эйфелева вежа і…” – пра наш супярэчлівы час. Лёс звычайнага чалавека, які жыве ў ХХІ стагоддзі, займаецца бізнесам, пададзены аўтарам у захапляльнай форме. А пачынаецца твор банальнай гісторыяй. Галоўны герой Алесь Гурскі вяртаецца з камандзіроўкі, жонка Люся ў гэты час яго не чакае… Напоўніцу разгортваецца жыццё і селяніна, і бізнесмена, і прадпраймальнікаў: ад галоўных рэдактароў газет і старшыні СПК, ад пастуха, пастушкі і трактарыстаў да чыноўнікаў з дэпутацкім мандатам. Развагі пра чалавечыя адносіны, дзе ёсць каханне і здрада, пра апантаную працу сапраўдных хлебаробаў, пра тых, хто без “украсці і выпіць” жыць не можа, а таксама пра дагэтуль не знішчаных “браткоў”. Кропка аповеду ставіцца… у Парыжы! Адрасавана нашаму сучасніку з пажаданнем добрага настрою.
📚 Читайте "Парыж, Эйфелева вежа і…" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Парыж, Эйфелева вежа і…", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
– Вы не толькi насы расквасiлi, пэyна, i мазгi па падлозе растрэслi, – надрыyна рассмяялася Люся. – Ад яблынi яблык, ад елкi шышка… Зiрнiце y люстэрка… Хоць разам, хоць паасобку, а твар адзiн убачыце… І дзiця гэткае будзе…
Збiтыя з панталыку браты не маглi засяродзiцца на пачутым.
– Люся, не круцi хвастом, ты ведаеш, што мы хочам ад цябе пачуць, – сцягваючы з сябе перапэцканую вiнаградным сокам тэнiску, сказаy Андрэй.
Люся yбачыла на плячы палюбоyнiка ашчэраную пашчу тыгра i з палёгкай выдыхнула:
– Андрэй, дзiця ад цябе…
– Гэта праyда?! – усхваляваны Андрэй укленчыy перад Люсяй, уткнуyся тварам ёй y каленi, зашаптаy: – У мяне будзе сын!.
Шчаслiвая Люся парывiста цалавала каханка, гладзiла дрыжачымi рукамi i цiха прыгаворвала:
– Даруй, любы, што не сказала раней… Доктар вызначыy тэрмiн пяць тыдняy.
На душы y Алеся было прыкра i моташна. Ён нейкi час адсутным, халодным позiркам паyглядаyся y палюбоyнiкаy i, каб зноy не зрабiць якое глупства, усунуy рукi y кiшэнi, рэзка крутнуyся да шафкi-бара.
– Плюснi, брат, i мне грамульку, хачу сустрэчу нашу сагрэць, – Андрэй падняy з падлогi келiх, паставiy побач з чаркай Алеся, ягоны перапэцканы крывёй твар прамянiyся гордай радасцю.
– Глядзi, не перагрэйся, – цiха, скрозь зубы прасiпеy Алесь i, напоyнiyшы келiх брата да краёy, запытаyся: – За што п’ем?
Андрэй шматзначна паглядзеy на Люсю, падмiргнуy, маyляy, не хвалюйся, зараз выпраyлю сiтуацыю. Ягоны неспакойны позiрк затрымаyся на папераварочваных крэслах, раскеyзаным вiнаградзе, пустой бутэльцы, з якой па дыване вялiкай лужынай расцёкся каньяк, i ледзь прыкметная yсмешка кранула сасмяглыя вусны i адразу знiкла:
– Ну i вэрхал, Ватэрлоа адпачывае, – Андрэй нагой адпiхнуy ад сябе зламаную фруктоyнiцу i на адным дыханнi звонкiм голасам выпалiy: – Алесь, я адзiн вiнаваты… Мы з табой не толькi тварамi, але i густам падобныя… Павер, з Люсяй у нас каханне yзаемнае.











