На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Парыж, Эйфелева вежа і…» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Детективы, Современные детективы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Парыж, Эйфелева вежа і…

Автор
Дата выхода
16 июня 2023
🔍 Загляните за кулисы "Парыж, Эйфелева вежа і…" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Парыж, Эйфелева вежа і…" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Виктор Правдин) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Раман вядомага беларускага пісьменніка Віктара Праўдзіна з прываблівай назвай “Парыж, Эйфелева вежа і…” – пра наш супярэчлівы час. Лёс звычайнага чалавека, які жыве ў ХХІ стагоддзі, займаецца бізнесам, пададзены аўтарам у захапляльнай форме. А пачынаецца твор банальнай гісторыяй. Галоўны герой Алесь Гурскі вяртаецца з камандзіроўкі, жонка Люся ў гэты час яго не чакае… Напоўніцу разгортваецца жыццё і селяніна, і бізнесмена, і прадпраймальнікаў: ад галоўных рэдактароў газет і старшыні СПК, ад пастуха, пастушкі і трактарыстаў да чыноўнікаў з дэпутацкім мандатам. Развагі пра чалавечыя адносіны, дзе ёсць каханне і здрада, пра апантаную працу сапраўдных хлебаробаў, пра тых, хто без “украсці і выпіць” жыць не можа, а таксама пра дагэтуль не знішчаных “браткоў”. Кропка аповеду ставіцца… у Парыжы! Адрасавана нашаму сучасніку з пажаданнем добрага настрою.
📚 Читайте "Парыж, Эйфелева вежа і…" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Парыж, Эйфелева вежа і…", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Толькi мроi не спраyдзiлiся, а спланаваная размова, да якой рыхтаваyся, аказалася непатрэбнай. «У любоyным трохкутнiку трэцi лiшнi, i гэты трэцi – я, – бязрадасна падумаy Алесь, i тут жа трапяткой упартасцю затахкала y скронях: – Жыць – не толькi мёд пiць». Ён прыгадаy начное адчайнае п’янства, блуканне па мiлiцэйскiх пакоях у пошуках дакументаy i зразумеy, чаму павiнен прыйсцi сюды.
– Добры вечар, – з вымучанай усмешкай на твары павiтаyся Алесь i з непрыхаванай iронiяй дадаy: – Вы мяне зноy не чакалi?
– Чакалi, яшчэ як чакалi! – узбуджана yскрыкнуy Андрэй i зрабiy крок насустрач.
– Перацерцi сiтуацыю, – з насмешкай у голасе перапынiy брата Алесь; ён няспешна прысмалiy цыгарку i, пыхкаючы дымам, дадаy: – Няма больш ката, як брат на брата…
– Можа, вып’ем, закусiм? – лiслiва заглядваючы Алесю y вочы, запыталася Люся.
Яна нiколi не магла зразумець, чаму атрымоyвалася так, што браты, быццам згаварыyшыся, заyсёды аднолькава апраналiся. Ранкам Андрэй перагледзеy увесь гардэроб, доyга корпаyся, перабiраy кашулi, а цяпер як адзiн, так i другi былi y сiнiх пацёртых джынсах i аднолькавых белых тэнiсках.
– І то праyда, на сухую цяжкавата… – падтрымаy Люсю Андрэй.
Ён дастаy з шафкi бутэльку каньяку, скруцiy накрыyку i налiy у тыя самыя келiхi, з якiх пiy вiно з Люсяй.
– Пiць не буду, i без гарэлкi ахмялелы, – катэгарычна адмовiyся Алесь i, сядаючы y крэсла, абыякава, быццам наперад ведаючы, што скажа Андрэй, зазначыy: – А ты расказвай, перацiрай сваю сiтуацыю…
Андрэй каyтануy, зноy напоyнiy келiх i нервова зашпацыраваy па пакоi.
– Любая мне Люська… Даyно з ёй жывём у адзiн дух…
– І як даyно? – перапытаy Алесь i адчуy, што не рэyнасць, а помслiвая злосць зноy гарачай хваляй ускалыхнула пачуццi.
Попел з цыгаркi спiкiраваy на дыван, i Алесь, хаваючы дрыжыкi y пальцах, сцiснуy кулакi. Далонь апякло, але гэта быy камарыны yкус у параyнаннi з тым агнём, якi цяпер вiраваy у ягонай падманутай душы.
– З першай сустрэчы…
– З залы суда? – ад здзiyлення вочы y Алеся акруглiлiся, але праз хвiлiну яго iмклiвы, учэпiсты позiрк ужо свiдраваy жонку.











