Эксгумацыя

– Казiмiра Францаyна, да нас зноy паступiла заява, у якой сцвярджаецца, што Альховiк памёр не сваёй смерцю, i прычына якраз у завяшчаннi, што Вы пра гэта думаеце?

– Яна y нечым прызналася? – паспешлiва, з лiслiвасцю y голасе перапытала жанчына, i яе бляклыя, выцвiлыя вочкi ажывiлiся, запрамянiлiся радасцю, але толькi на iмгненне, бо y наступны момант яна зноy стала сур’ёзна-заклапочанай i збянтэжана цi то спытала, цi то пацвердзiла: – Гэта пiшуць Альховiкавы пляменнiкi?!

Смаляк згодна кiyнуy, i старая адразу неяк сцiшылася, абмякла i, прыплюшчыyшы вочы, задумалася.

Пальма увесь час, выструнiyшыся, сядзела каля будкi i цiкавала за Смаляком. Нарэшце гэты занятак ёй надакучыy, яна пазяхнула, лянотна пацягнулася i, не выбiраючы месца, разляглася y цяньку, заплюшчыла вочы, i толькi вострыя напружаныя вушы гаварылi пра тое, што яна добра памятае свой вартаyнiчы абавязак.

Смаляк разумеy, чаму Шчэрбы i iх адвакат задавалi Шашок такiя блытаныя i, на першы погляд, незразумелыя пытаннi.

– Казiмiра Францаyна, – парушыy маyчанне Смаляк, – у чым канкрэтна Шчэрбы абвiнавачвалi Вярбiцкую?

Старая неяк машынальна страсянула галавой, быццам вызваляючыся ад нечага цяжкага, i задумлiвым, разгублена-неспакойным позiркам паглядзела на следчага.

– Яны толькi пагражалi вывесцi зладзейку на чыстую ваду…

Смаляк з палёгкай уздыхнуy. Нiякiх «нявысветленых абставiн па справе», на што спасылаyся пракурор, не yзнiкла, вiдавочна толькi, што Шчэрбы i Вярбiцкая будуць праз суд дзялiць маёмасць нябожчыка. Заставалася iх дапытаць, i можна ставiць кропку. Але y душы Смаляк быy незадаволены, не было yпэyненасцi, што справу Альховiка зноy не выцягнуць на белы свет. Яму вельмi карцела ведаць яшчэ аднаго зацiкаyленага чалавека – таго «дабрадзея» з гарадской пракуратуры, якi дапамагае Шчэрбам i робiць уцiск на Кучкуна.

3

У панядзелак, па старой завядзёнцы, Смаляк прыйшоy на працу раней звычайнага. Выхадныя ён разам з жонкай i сынам правёy на прыродзе, ля возера, i цяпер, праглядаючы аператыyную зводку здарэнняy, не-не, ды i прыгадваy цёплую ласкавую ваду, з якой на сонцапёк не хацелася вылазiць, як падсек на вуду кiлаграмовага ляшча, як палiлi вогнiшча i варылi юшку.