ДУРР УЛ–МАЖОЛИС

Кичик бармоқ барчасидан ўзини паст тутиб турди. Шунда Воҳиб ул–атоёдан фармон бўлди:

– Эй Сулаймон, кичик бармоғингдан сўра, у нима учун жим турибди?

Меҳтар Сулаймон алайҳис салом сўради. Кичик бармоқ шундай деди:

– Эй пайғамбар, улар паст тутганлиги учун Рабб ул–иззат

(

ғолиблик эгаси, яъни Худо) дан фармон келди:

– Эй сулаймон, подшолик узугини кичик бармоғингга тақ, чунки у ўзини барчадан пастроқ ва зубунроқ тутди.

Ал–ғараз

(

хуллас, хулоса) бир кун Боязид

(

Ўтмишда яшаган улуғ шайхлардан бири) Аллоҳ унинг сирларини муқаддас қилсин, ҳазрати Зул–Жалол

(

улуғлик эгаси, яъни Худо)дан сўради:

Р?лоҳим, сенинг ТіСѓР·СѓСЂРёРЅРіРґР° азизроқ нарса РЅРёРјР°?

Худойи таоло деди:

– Эй Боязид, менинг даргоҳимда азизроқ нарса, биринчиси – синиқлик, иккинчиси – узр сўраш, учинчиси – ожизлик ва бечоралик.

Ал–ғараз, Ҳақ субҳонаҳу ва таоло Одам алайҳис саломни яратишга киришар экан, осмондаги фаришталарга:

– Эй Худоё, лавҳ ул–маҳфуз

(

одамнинг тақдири, қиладиган ишлари ёзиб қўйилган китоб)да кўришимизча, Одамнинг ўзи фармонга бўйсунмайди, фарзандлари эса ноҳақ қон тўкишиб, ёмон ишларни қилишаркан, Сен бизларни пок деб ёдга олган эдинг? – дейишди.

Шунда ҳазрати Зул–Жалолдан фармон бўлди:

– Эй фаришталар, мен билган нарсани сизлар билмайсизлар.