НАМОЗШОМ ХАЁЛИ

– Гапларингизни нима билан исботлайсиз?

Мўмин Хол йиғламсираётган каби аччиқ кулиб-кулимсиб:

– Р?СЃР±РѕС‚?.. Р?сботим Р№СћТ›, – деди. Қўлини РєСћРєСЃРёРіР° Р±РѕСЃРґРё. – Сиздан илтимос қилсам майлими?

– Бу ерда илтимос кетмайди, – деди Раис. – Р?лтимосу илтижолар масжидда бўлади.

Маслаҳатчи жувон пиқ этиб кулди, кафти билан оғзини тўсиб, бошини қуйи эгди.

– Майли, – деди РњСћРјРёРЅ РҐРѕР». – Қўлингиздаги РёРєРєРё варақлик тилхатимга қарши СћРЅ варақлик тушунтириш хати ёзиб келганман. Р?РєРєРё нусхада. Бирини СЃРёР·РіР° бераман. – РњСћРјРёРЅ РҐРѕР» супачадан тушиб, Раис сари чаққон яқинлашаркан, костюмининг Т›СћР№РёРЅ чўнтагидан тушунтириш хатини чиқарди.

Котиб йигит илдам йўлни тўсиб, Мўмин Холнинг қўлидан хатни юлқиб олди.

– Ўзбошимчалик қилманг! – деди қаҳрчан шивирлаб. – Боринг жойингизга!

Мўмин Хол мулзам ортига қайтаётиб, бир зум серрайиб тўхтади. Сўнг, тағин чўнтагидан бир даста варақ чиқаргач, чаққон Карим Раҳим томонга яқин-лашиб:

– Мани кечиринг, Карим ака, – деди. – Тушунтириш хатимнинг иккинчи нусхаси бу.

Кўзларида қизғин бир миннатдорлик ҳамда сўнгсиз бир умид чақнаб, Карим Раҳим дарров хатни олди:

– Раҳмат, ука! – деди. – Кўп яшанг!..

Айни ўша кезда Раис:

– Гувоҳ Холов! – деб, янаям чийиллади.